Dengesiz adımlarla odaya ulaştım ve büyük bir açlıkla spreyimi içime çektim. Ağlayışım son bulmuştu. Ama kırgınlığımın dineceğini düşünmüyordum. Üzerimdeki tişörtü çıkarıp yere fırlattım ve yerde duran atletimi üzerime geçirdim. Elim eşofmana gittiğinde duraksadım. Nedenini bilmiyordum ama aklıma Doruk gelmişti. O beni kırmaktan hep korkardı. Fırsat bulduğu her an beni sevdiğini söylerdi. Ama Ulaş, beni kırmaktan çekinmiyordu. Yatağa yüzüstü uzanıp gözlerimi kapattım. Gözkapaklarımı her araladığımda odanın içine ağır bir 'gölge' düşüyordu. Saat ilerlerken Ulaş'ın bu gece eve gelmemesini diledim. Ayağa kalkacak gücü kendimde bulduğum an evden kaçmaya çalışacaktım. Gerçi kapıya bir kilit vurup beni buraya tıktığına göre kaçamayacağıma emin olmalıydı.
Odaya çöken karanlık saate bakma isteği
