KUMAR BÖLÜM 42
MARAL:
Aslında niyetim hayatımdaki herkesi söküp atmaktı ama yapamamıştım. Bana engel olan tek şey Bektaş'a duyduğum sevgi ve varlığına sevginin de ötesindeduyduğum ihtiyaçtı. Bektaş yanımdayken her şeye katlanmak daha kolaydı. Onun sıcaklığından ayrılır ayrılmaz dünyam da yok olmuştu. Kendimi savunmasız hissetmiştim. O halden sıyrılıp tekrar savaşmaya karar vermek çok zor olmuştu benim için. Çünkü insan kendini değerli hissettiği sürece mücadele edebiliyor. Eğer kendini değersiz hissediyorsa,insanın mücadele edecek bir benliği de kalmıyor . Ben kendimi değersiz hissediyordum hem de çok değersiz. Alçakça, kumar oynanan masalarda alınıp satılacak kadar değersiz. Prenses gibi büyütülmüş, iş, gerçek hayata gelince prensesliğin de ailenin de yalan olduğunu görmüş bir insandım
