BEKTAŞ:
Serviste mesaiyi bitirmek üzereydim. Buradan çıkıp eve gitmek için sabırsızlanıyordum. Benim için bu his çok garip ve yeni bir histi. Çünkü normal şartlarda eve gidişimi geciktirmeye çalışırdım. Eve gitmenin benim için çok fazla bir anlamı yoktu. Çünkü eve gidip yapacağım en fazla spor yapmak, elimde viski kadehiyle koltuğun üzerinde pineklemekti.
Yalnızlığa kaçtığım, yalnızlığıma sığındığım o gecelerde aslında kendi hayatımın içini boşalttığımın farkında değildim. Hayatımdaki tek etkinlik, Liz'e kaçtığım gecelerdi. O gecelerde de aslında beslediğim şeyin sadece bedenim olduğunu, ruhumun git gide acıktığının farkında değildim. Bu saçma faaliyet, benim hayatımda anlamlı kılmıyordu aslında. Hayatımın zaten olmayan anlamını tamamen yok ediyordu.
Bunu anlamam için hayatıma Maral gib
