BEKTAŞ:
Üzerimde scrubslarla, saç baş dağınık hâlde odadan fırladım; nefesim düzensiz, zihnim karmakarışıktı, attığım her adım içimde büyüyen o uğursuz hissin yankısıyla ağırlaşıyordu. Aslında önce Devran olacak o insan artığını bulup karşıma almam, ne yapmışsa hesabını sormam gerekiyordu ama buna vakit yoktu, hiçbir şey Maral’a yetişmekten daha önemli değildi; içimde günlerdir, hatta imzayı attığımız o ilk günden beri büyüyen korku nihayet gerçeğe dönüşmüş, en çok sakınmaya çalıştığım şey gelip bizi bulmuştu. Onu koruduğumu sandığım her anın aslında ne kadar kırılgan olduğunu, kurduğum düzenin ne kadar sahte bir güvenlik hissi taşıdığını şimdi iliklerime kadar hissediyordum. Maral’ın gözlerindeki o kırılmayı, o darmadağın hâlini hayal ettikçe göğsüm daralıyor, aklımı yitirmemek için kend
