19. BÖLÜM
Hayatım ile ilgili resmen uçurumun kenarından dönmüştüm. Ya Kenan, iki dakika kadar daha geç gelseydi durumumun vahamiyeti ne olurdu, bilemiyorum. Zorlukla olsa da olmasa da bir şekilde adaya götürülüp, önce bir sürü azar ve ceza çektikten sonra nişanlanmam an meselesi olacaktı. Nişan konusu mevzu bahis olduğunda kalbimde kimse yoktu yine istemiyordum. Ama şimdi kalbim Kenan’a sıkı sıkı sarılmış, onun için çarpmaya başlamışken ben nasıl Yusuf ile kol kola girip o yüzüğü parmağıma takacaktım ki.. Üç saat içinde yaşadıklarım bana bir ömür yetecek kadar keder bırakmıştı. Bir daha böyle bir ızdırap yaşamak zorunda kalmak istemiyordum.
Bileğim zonklaya zonklaya ana caddeye çıkmıştık. Kenan kolunu zorlukla kaldırıp bir taksi çevirdi.
“Taksi!”
Kısa süre sonra uygun olan bir taksi
