NAPABUNTONG hininga ako nang maalala ang mga nangyare noon. Sa totoo lang ay kahit ako ay hindi rin maintindihan ang mga desisyon ko ng mga panahong iyon. Masyado akong nagpadalos dalos. Ang mahalaga lang sa akin noon ay ang malutas ang mga problema at hindi man lang inisip ang magiging kalalabasan ng mga desisyon ko.
Ngayon ay wala akong magawa kun'di ang harapin ang naging resulta ng lahat ng iyon. Aaminin ko wala akong pinagsisisihan sa lahat ng iyon pero minsan hindi ko maiwasang mapaisip kung tama ba ang lahat ng mga naging desisyon ko.
That time... If I choose not to be chained in this marriage and live my life just the way I wanted to be... will I be happy? Or just like now I suffer the same faith?
"You don't know how gratefull I am having you, Raiah." Aniya ni Tita Agnes, mukhan
