แสงจันทร์ผสมกับแสงโคมอ่อน ๆ ทอประกายบนผืนน้ำเบื้องล่าง สายลมทะเลพัดเอากลิ่นเกลือมาไกล ๆ
ไวน์ในแก้วยังคงแดงสุก เมื่อคำว่า “พาริสา” เกือบหลุดจากปากโรมัน เขาตั้งใจจะอธิบายเรื่องของวันนี้ แต่คำพูดยังไม่ทันสมบูรณ์ก็มีปลายนิ้วมือที่อ่อนนุ่มแตะลงบนริมฝีปากเขา สัมผัสนั้นสั้น แต่หนักแน่นพอจะหยุดทุกความคิด
“ฉันไม่สนหรอก” คีรินกระซิบ เสียงนุ่มแต่มั่นคง “ฉันสนแค่คุณ”
ก่อนโรมันจะได้ตอบ เธอโน้มตัวมาจูบเขาอย่างรวดเร็วและกล้าหาญ จูบที่บอกชัดว่าคำพูดใด ๆ ในอดีตไม่มีความหมายเท่าคนที่ยืนตรงหน้า เมื่อถอนริมฝีปากออก เธอขึ้นไปนั่งบนตักเขาอย่างไม่อาย ความใกล้ชิดทำให้ใจของทั้งคู่เต้นไม่เป็นจังหวะ
“คนเจ้าชู้” เธอต่อว่าเขาด้วยแววตาท้าทาย ผสมกับรอยยิ้มที่ทำให้เขาอดไม่ได้ต้องหัวเราะออกมาแผ่ว ๆ
เขาจับเอวเธอไว้แน่นขึ้น เลื่อนแก้วไวน์ไปวางข้าง ๆ ก่อนจะตอบเสียงทุ้มแต่แผ่วเบา “ถ้าผมเคยเป็นคนแบบนั้น... จริง คุณจะจัดก
