AYVAZ’DAN…
“Hoş geldin” dedi biri.
Kafamı kaldırdım sese döndüm. Neredeydim bilmiyorum. Sanki dağ başı gibi bir yerdi. Karşımda bir adam duruyordu. Eray Kaynarca. Bir erkek çocuğu kucağında dişleri yeni çıkmış bir bebek. Emir.
Etrafıma baktım. Rüyadayım sanırım. Çiçek ile sık sık rüyalarımda konuştuğum için biliyorum.
“Evet rüyadasın” dedi adam.
“Hocam?”
Gülümsedi.
“Koskoca bir albayın Hocam diye hitap etmesi. Biliyordum ona çok iyi bakacağını biliyordum” gösterdiği tarafa baktım. Bir kadın vardı. Hayır benim kadınım. Kucağında bir bebek. Türkü söylüyor. Zeynebim türküsünü.
Gözlerim doldu. Öyle güzel sarmalamış ki. Emir’e kaydı bakışlarım annesini kıskanır mı diye? O da bakıyordu fakat yüzünde kıskançlıktan çok gülümseme vardı.
“Bana kızmadın mı hocam?”
“Neden dünyadaki emanetimi
