İLKAY ZEYNEP’TEN…
Helikopterin dönen pervanesi sanki benim de düşüncelerimi bir o yana bir bu yana savuruyordu. Sanki akşamüzeri pusuya düşürülmemiş gibi şimdi de sırf ben istedim diye Ankara’ya gidiyorduk.
Benden aldığı söz daha doğrusu ona verdiğim söz gerçek olmadan önce yapılması gereken bir şey vardı. Onun attığı adımın devamını getirmek.
Kocam!
Albay Atlas Uludağ evliliğimizi gerçek yapmak için kendi acılarını toprağa gömmüş geçmişi ile helalleşmişti. Sıra bende. Yıllarca boynunda taşıdığı yüzükleri toprağa gömerken “Onu çok seviyorum” demişti benden için.
Ne zaman içime sızdı bilmiyorum. Bende kocamı çok seviyorum. Hatta Dörtdivan’dan döndüğümüzden beri yani şu kerhane mevzusu açığa çıktığından beri yan yana uyumadığımız için gecelerim huzursuz. Şimdi başımı omzuna koyduğum ad
