DEAR STRANGER CHAPTER 34: Confession of A Stranger
I DIDN’T expect that I will see her too soon after that rainy day. Nauntog ako sa pinto ng café kung saan ako palabas at papasok naman ang babae. Sa sobrang pagkabigla ko na makita ang magandang mukha niya ay nabulyawan ko siya. I didn’t mean to do that but since my mind couldn’t think properly, I also didn’t know what to say at that moment.
Nasundan pa ulit iyon nang maisipan ko na bumalik sa café kung saan ko siya nakita para magkatagpo kaming muli pero hindi ko siya nasilayan doon. Umalis akong bigo at malungkot. Tila nakikiramay pa nga sa akin ang kalangitan dahil sa biglang pagbuhos ng ulan. Mabuti na lang at sa pagkakataong iyon ay may dala na akong payong.
Hindi naman nagtagal ang kalungkutan ko dahil muli kaming nagkasalubong
