DEAR STRANGER CHAPTER 10: Hello, stranger
"Mr. Stranger!" pasigaw na pagtawag ko sa kanya nang makalabas ako sa library pero hindi na niya ako nilingon. "Mr. Stranger! Wait! Please!" Dire-diretso lang ako sa paglalakad at tumawid sa kabilang kalsada papunta sa kinaroroonan niya.
Wala akong ibang iniisip ng mga sandaling iyon kundi ang maabutan ko siya. Nangingilid na rin ang mga luha sa aking mga mata. Nalulungkot ako. Nalulungkot ako na baka hindi ko na siya makita pa. Nalulungkot ako na baka na hindi na maulit ang bibihirang pagkakataong ito. Iyon ang ikinatatakot ko.
Hindi ko na malayan na sa pagtawid ko pala ay may sasakyan na palang papunta sa direksyon ko. Naramdaman ko na lang na may malakas na puwersang humatak sa akin sa may kabilang kalsada at nagpapasalamat ako dahil doon…
