Gün boyu Zaykir ile şehirde gezindik. Onun arabasıyla geziyorduk. Parlak koyu mavi araba spor bir modeldi. Enerjik ve pozitif görünen haliyle kesinlikle bağdaşıyordu aracı da. Öğleden sonraydı. Yemek yemek için güzel bir mekana götürdü beni. Zaykir kenarda, çevresi sakin bir masa buldu ve oraya geçtik. Garson kız Zaykir'i tanımış olmalı ki gülümseyerek yaklaştı ve,
''Bugün ne arzu edersiniz?'' diye sordu sempatik ve samimi bir sesle. Zaykir de, benden iki ya da üç yaş büyük görünen kıza gülümsedi ve,
''Birer menü alalım ve karar verince sana haber vereyim. '' dedi.
Kız, 'Ah hemen!' dedikten sonra servis sehpasından birer menü getirdi ve önümüze bırakıp uzaklaştı. Tabi bizim onu, onun da bizi görebileceği bir mesafede durmaya dikkat edecek kadar bir uzaklaşmaydı bu.
''Burayı seviyorum.
