MINA
Kasalukuyan kaming naglalakad, habang hila ako ni Gulayat papuntang. . .ewan! Bwisít, kanina pa ako nito kinakaladkad. Makahila kala mo naman siya ang nag-aaruga sa araw-araw na pag-iral ko sa mundong ito. Impàktóng ito!
Saan ba naman kase kami pupunta? Kanina pa kami naglalakad. Gumising ako nang maaga para hindi ako ma-late ulit sa first class, tapos iistorbohin niya lang ako! Susulpot siya tapos mampupurwisyo siya.
"Get in," seryosong utos nito sa akin, at binuksan ang back seat ng kotse nito.
Binalingan ko ito nang tingin saka nag-ikot nang mga mata.
"Saan naman tayo pupunta, ha? Ayoko nga, baka mamaya may parasites pa sa kotse mo mahawa pa ako ng pagiging manyak mo," tamad na sabi ko. "In fairness, ang ganda ng kotse mo. Bakit hindi tumugma sa ugali mo?" pang-iinis ko pa.
"
