Kırmızı bir kamyonetin arkasına kurulmuş tezgâhın önüne vardığımızda köfte kokusunu ciğerlerime yollayacak kadar derin bir nefes almıştım. Hâlâ ekmeklerimizi beklerken ara ara aynı şeyi yapıyorum ama bu sefer büyük nefesler almamak için çaba harcıyorum. Neticede açlıktan yerleri öpmek üzere olduğumu düşünmesini istemediğim bir adam karşımda oturuyor. Ufak bir iskemlenin üzerinde… Kendisinin sığamadığının, bacaklarını iki yana açarak rahat bir pozisyon yakalamayı denediğinin farkındayım. İriliğiyle göz korkutan birisi değil Kuzey. Fit bir vücudu var. Lakin bacakları uzun ve iskemleler de benim gibi ufak tefek insanlar için yapılmış gibi görünüyor.
Arabada değiştirdiğim ayakkabılarıma bakıyorum. Topuklularla yeterince vakit geçirdiğime inanarak spor ayakkabılarıma geri dönmüştüm elbette. De
