CİWAN
Dağ evi, gecenin sessizliğini içine çekmiş, dış dünyadan tamamen kopmuş gibiydi. Hazırlıksız gelmenin pişmanlığı midemde ekşi bir tat bırakıyordu.
Buzdolabında tek bir lokma bile yoktu. Konağı, bir anlık öfke ve aceleyle terk ettiğim için, bavul da öylece, ne elime geçtiyse onunla dolmuştu.
Ne bir planım vardı ne de mantıklı bir adımım... Sadece kaçmak istemiştim. Uzaklaşmak, biraz yalnız kalmak. Ya da belki de sadece onunla…
İlk iş olarak Berivan’ı aramış, birkaç parça daha kıyafet koymasını istemiştim. Ardından da bu bavulu Dewran’a teslim etmesini söylemiştim. Dewran'ı da arayıp, gelmeden önce bir alışveriş yapmasını rica ettim.
Her zamanki gibi lafı dolandırmadan, kısa ve net.
Bir buçuk saat geçti. Kapı çaldığında yerimden kalktım. Sessizliği yaran o tok ses, Berfu’yu da
