Nagkagulo ang munisipyo hall.
Ang malaking screen ay nagpapakita pa rin ng lumang larawan ni Veronica at ng aktibista, samantalang sa dulo ng bulwagan, si Eduardo Ramirez ay nakatali at nakapiring, nakatingkayad dahil sa puwersa ng dalawang lalaking nakaitim.
Ngunit si Jessica Ramirez-Veracruz ay hindi napatigil.
Sa halip na mataranta, tumalikod siya sa screen at humarap sa madla, kinuha ang mikropono mula sa host.
"Tama!" mariin niyang sambit, ang boses ay lakas na umalingawngaw sa nagkakagulong bulwagan. "Tama na ang palabas!"
Biglang huminto ang ingay. Lahat ng mata ay napunta sa kanya.
"Oo, may nakaraan ang aking biyenan. At oo, may mga sugat ang bawat pamilya na hindi pa naghihilom. Pero ang ginagawa ninyo ngayon—ang paggamit sa isang inosenteng tao bilang panakot, ang paghugot
