Chapter 29

1991 Words

Lauren's POV Mula sa madilim na paligid, unti-unting sumigid ang munting liwanag. Palaki ito nang palaki hanggang tuluyan ng nabigyan ng liwanag ang buong paligid. Nakahinga ako nang maluwag. Hindi ko alam ang gagawin kanina dahil sa dilim. I'm clueless kung nasaan ako. Napalingon ako sa may kakayuhan sa 'di kalayuan nang makarinig ng kaluskos. Thanks to my sharper sense of hearing now. Agad akong tumakbo papunta do'n. I can smell a familiar scent. At wala pang ilang segundo ay narating ko na ang gitna ng kakahuyan. Nanlalaki ang matang napatingin ako sa paa ko. In just few seconds narating ko na ang gusto kong patunguhan? Mabilis na rin akong tumakbo. Napangiti ako nang malaki dahil sa saya. Finally, ramdam ko na, kaunting-kaunti na lang ay bampira na ako. I stopped on my thoughts when

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD