Chapter 44

1454 Words

Lauren's POV Matamlay akong nagising. Natapos ang panaginip ko sa senaryong iyon. I don't know what happened next, all I know is Austin was hardly smitten over that beautiful girl. Pinagmasdan ko ang sarili sa harap ng salamin. Marahan kong sinuklay ang aking buhok. I'm staring to a woman with so much tiredness, pain, fear and sadness on her eyes. Pinanood ko ang pag-alpas ng luha mula sa aking mata. Sunod-sunod ito at napakasakit panoorin. Inilapag ko ang suklay at sumandal sa upuan. Mariin kong ipinikit ang mata. Sa mga nakaraang araw, wala na akong maramdaman kung hindi sakit at lungkot. Pakiramdam ko ay nag-iisa ako sa napakalaking palasyo na 'to. Pakiramdam ko ay bumalik ako sa pagkabata na naghahanap ng pagkalinga at pagmamahal. I feel so down, empty and in deep pain. Parang wala

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD