Lauren's POV
I didn't expect that to happen. Akala ko, magiging ganap ako na bampira na nang madali. Walang mangyayari. But this one is frustrating. Nakasakit ako. Natakot ko ang bata.
I felt Austin kiss me on my forehead for the nth time na tila pinapakalma ako. Unti-unti naman akong kumakalma, pero nandito pa rin sa akin ang pag-aalala, ang pagkainis at pagkagalit sa sarili ko.
"You didn't mean that..."
"But still, I hurt him. He cried because he was hurt... by me." Nabasag ang boses ko nang sabihin iyon.
I can't really accept it. Bakit nawala ako sa sarili ko? Takot na takot ang bata dahil sa ginawa ko.
Agad akong tumayo at nagpunas ng luha. Tumikhim ako at nagbakasakaling matanggal ang hapdi ng lalamunan. But it didn't help. Inayos ko ang sarili at akmang aalis. I need to say sor
