มิลล์ไม่ตอบแล้วเดินเข้าไปในเต็นท์จากนั้นล้มตัวนอนแล้วเอาผ้าห่มคลุมโปง ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา
นิชาที่แอบมองอยู่ยิ้มด้วยความสะใจ
สร้อยรีบตามไปนั่งข้างๆ ได้แต่ตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ
“ฉันรู้ว่าแกไม่ใช่คนแบบนั้น ใครจะว่าอะไรก็ช่างมันสิใครสนล่ะฉันรักแกที่เป็นแกต่างหากนะ”
สร้อยพูดทั้งน้ำตา รามและภูผาตามมาถึงที่เต้นท์
อชิด่าภูผาถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ภูผาและรามถึงจับใจความได้ว่านิชาคือคนที่ปล่อยข่าว
ภูผาจะไปเอาเรื่องนิชา แต่รามดึงไว้ก่อน
"ไอ้ภูผาใจเย็น ถ้าคิดจะไปโวยวายอย่าเพิ่งเดี๋ยวมึงก็ลืมตัวพูดอะไรที่ไม่สมควรพูดอีก"
รามหันมาเตือนเพื่อนเพราะเกรงว่าจะทำอะไรที่ไม่ควรทำออกมาอีกครั้ง
"เออกูไม่ไปหามันหรอกนิชา"
ภูผาตอบรามพร้อมกับมองไปที่เต็นท์ ใครจะรู้ว่าภูผาช่างทำอะไรที่ใครๆ ไม่คาดคิดจริงๆ ภูผาเดินเข้าไปในเต็นท์แล้วดึงผ้าห่มมิลล์ออก
"ลุกขึ้นแล้วออกมาคุยกัน"
ภูผาเสียงดังลั่น แต่มิลล์ไม่ได้สนใจยั
