มิลล์เดินออกมาจากห้องพยาบาลด้วยความเหนื่อยล้า แต่พออกมาเจอภูผาที่ยืนรอหน้าห้องพยาบาล...
"เป็นไงบ้าง" ภูผาเอ่ยถามด้วยความอยากรู้เป็นอย่างมาก แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ใครบางคนรู้สึกดีขึ้นมาเลยสักนิด
มิลล์ไม่ตอบแต่เดินผ่านไป เหมือนภูผาไม่มีตัวตน ภูผาดึงมิลล์ไว้ทำให้มิลล์เกือบล้ม
"ชายหนุ่มจึงรวบเอวมากอด" สองคนมองหน้ากัน แต่ด้วยก็ต่างคนก็ต่างความรู้สึก ที่ไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้เลยนั่นเอง ก่อนที่มิลล์จะเป็นฝ่ายที่เอื้อนเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน ด้วยความตกใจเป็นอย่างมากนั่นเอง
"คุณจะทำอะไร ปล่อยนะ" เป็นมิลล์ที่พูดขึ้นมาก่อน
และยังพยายามจะดิ้นเพื่อให้หลุดจากการโอบกอดของเขาเพราะกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเอาซะก่อน เพราะว่าไม่อย่างนั้นก็คงจะมีเรื่องหนักมากไปกว่านี้ และผลเสียก็น่าจะตกอยู่ที่เธอเพียงคนเดียว สู้ต้ดปัญหาไปก่อนเสียยังจะดีกว่า
"หิวข้าว ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย"
ภูผาเอ่ยชวน แต่ไม่ใช่การเอ่ยชวนที่ธรรม
