วิศวะตัวร้ายพ่ายรักน้องใหม่

ตอนที่ 5 รับน้องที่ผับ

เรื่องวิศวะตัวร้าย พ่ายรักน้องใหม่

ตอนที่ 5. รับน้องที่ผับ

เขียนโดย นามปากกาแอดมินตัวกลม

++++++++++++++++++

บ้านเจ้าสัว_...

เจ้าสัวเห็นสุดใจมานั่งเหม่อจึงเอ่ยถาม..

."เป็นอะไรไปคุณดูเครียดๆ นะ" เจ้าสัวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นอย่างมากที่เห็นว่าสุดใจนั่งเหม่อลอยอยู่อย่างนั้น

" ฉันนึกถึงมิลล์ค่ะว่าจะเป็นยังไงบ้าง จะลำบากไหม" สุดใจตอบทั้งที่สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลเป็นอย่างมาก

"คงไม่เป็นไรหรอกเจ้าภูผามันคงไม่รังแกน้องหรอก" ท่านเจ้าสัวตอบพร้อมกับยกมือมาลูบที่ไหล่เบา ๆ อย่างห่วงใย

"ฉันก็ภาวนาขอให้เป็นแบบนั้นค่ะ" สุดใจหันมายิ้มให้กับท่านเจ้าสัว ทั้งที่ภายในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความกังวลใจเป็นอย่างมาก

โตมาที่กำลังเตรียมตัวไปเรียนออกมาเจอทั้งคู่ เลยเดินตรงเข้ามาหาและรีบทักทายกับท่านทั้งสองอย่างสุภาพเป็นอย่างมาก

"แม่ครับคุณลุงผมไปเรียนก่อนนะครับ" โตมรเดินเข้ามาใกล้ทั้งสองพร้อมกับยกมือไหว้อย่างเช่นทุกครั้งที่เขาทำ

"น้องโทรมารึเปล่าลูก"

สุดใจรีบเอ่ยถามออกมาอย่างอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้

"อ่อเราเพิ่งคุยกันเมื่อกี้ครับ เห็นว่ารีบวิ่งไปเช็คชื่อแล้วล้มเข่าแตกเลยโทรมาฟ้องครับ อ้อนใหญ่เลย" โตมรตอบออกไปตามที่มิลล์โทรมาบอกในาตอนแรก เพราะเขาเองก็ไม่รู้ที่มาที่ไป น้องว่ายังไงเขาก็บอกกับแม่และท่านเจ้าสัวตามนั้น

" ห๊ะ!!เป็นไรมากมั้ยลูก" สุดใจถึงกับยกมือทาบอก และถามด้วยความเป็นห่วงเป็นอย่างมาก

"ไม่น่ามากครับน้องบอกแค่ว่าพยาบาลมือหนัก อย่าห่วงเลยครับมีอะไรน้องต้องบอกผมอยู่แล้ว ผมไปก่อนนะครับ" ว่าแล้วโตมรก็เดินออกไปจากบ้านทันทีเพราะเช้านี้เขามีเรียนตอนเช้านั่นเอง

และทันทีที่โตมรเดินออกไป เจ้าสัวเอ่ยขึ้น...

"ถ้าลูกชายของผมได้ครึ่งหนึ่งของโตมรก็คงดี อย่างน้อยคุณจะได้หมดห่วง" คราวนี้กลายเป็นว่าเป็นท่านเจ้าสัวเสียเองที่มีสีหน้าที่เคร่งเครียดเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นโตมร และภูผาต่างก็มีกริยาที่แตกต่างกันออกไป

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน...

"มิลล์ฉันติดรถไปด้วยคนได้มั้ยที่เราจะไปผับกันอ่ะ"

"ได้สิ" มิลล์ตอบเพื่อน

" เออจริงสิเราไปแต่งตัวที่คอนโดเธอไหม"

สร้อยถามออกมาเพราะคิดว่าถ้าไปที่คอนโดของพื่อนนะจะสะดวกกว่านี้เป็นแน่นอน

..."เอ่อฉันอยู่กับพี่อ่ะไม่อยากรบกวนเขา เราไปซื้อที่ร้านแล้วค่อยไปดีกว่าเน๊อะ"

มิลล์หาทางออกที่ไม่ทำร้ายจิตใจของเพื่อน จากนั้นทั้งสองออกไปร้านขายเสื้อผ้าทันที

“มิลล์ใส่ชุดนี้สิ” สร้อยหยิบเกาะอกสีดำลูกไม้

และกระโปรงสั้นสีดำที่ดูเข้ากันให้เพื่อน...มิลล์รับมา และจ้องมองอย่างกล้าๆ กลัว ๆ เป็นอย่างมาก

"แกแต่ฉันไม่มั่นใจ"

"เอาน่าแกหุ่นดีใส่อะไร ก็สวย"

มิลล์รับมาอย่างเสียไม่ได้ แต่เมื่อไปเปลี่ยนกับพบว่าเนินอกมีรอยแดงที่ภูผาดูดไว้ มิลล์หยิบรองพื้นมาทาบางๆ เพื่อปกปิดความอับอายและอัปยศที่ชายหนุ่มมอบไว้ให้กับเธอ

เมื่อออกมาสร้อยถึงกับตะลึง ในความสวยและหุ่นที่ดูจะเข้ารูป และเซ็กซี่ของเพื่อน

"สวยมากแกไปกันเหอะ คืนนี้ใครไม่มองแกก็หมาแล้วล่ะ"

หน้าผับของเดย์ที่วันนี้คนค่อนข้างเยอะพวกรุ่นพี่ต่างพากันจับคู่รุ่นน้องเดินเข้าไปกลุ่มใครกลุ่มมันมิลล์ สร้อย มายืนรอนานพอสมควร

"ขอโทษนะครับพี่เดย์เข้าไปรึยัง"

สองสาวหันมามอง

"อ่อผมชื่ออชิครับเป็นน้องรหัสพี่ราม ฉันแพรวค่ะเป็นน้องรหัสพี่เดย์"

“อ่อฉันสร้อย ส่วนนี้มิลล์ พวกเราก็รอรุ่นพี่กลุ่มนี้เหมือนกัน สงสัยยังไม่มา” พูดไม่ทันจบ เดย์ ราม ภูผา นิชาก็มาถึง สายตาทุกคนมองมายังมิลล์โดยเฉพาะภูผา

เดย์รีบเอ่ยออกมาก่อน

“อ่อมาครบเลยน้องรหัสของพวกพี่ไปกันเหอะจับคู่กันเข้าไป”

ทุกคนต่างทยอยกันเข้าไป รามหันมาบอกมิลล์

"คืนนี้น้องมิลล์สวยมากครับ"

ภูผามองตามรามที่เดินเข้าไป ก่อนที่ภูผาจะเดินมาหามิลล์.

. "เตือนแล้วนะเรื่องไอ้ราม" ตามมา ภูผาออกคำสั่ง มิลล์เดินตามเมื่อเข้ามาคนค่อนข้างเยอะทำให้มิลล์โดนเบียดเซแทบล้ม

ภูผาเห็นรีบเข้าไปรับ แต่ไม่ทันรามที่เร็วกว่ารามคว้าตัวมิลล์ไว้ในอ้อมกอดบรรยากาศเริ่มตึงๆ

"ภูผาคืนนี้นิชาไปค้างคอนโดนายได้ไหม..นิชารู้สึกมึนๆ อ่ะ"

..นิชาพูดพร้อมกับซบไหล่ภูผา

ทางด้าน มิลล์ สร้อย แพรว อชิ ไม่ได้สนใจรุ่นพี่เลยต่างจับกลุ่มคุยกันโดยมีรามนั่งข้างๆ

"ไอ้ภูผา มึงดูสิกูว่าไอ้รามมีคู่แข่งว่ะดูท่าอชิก็คงสนใจน้องมิลล์ว่ะ" ภูผาไม่ตอบยกเหล้าซดหมดแก้ว

"ไอ้เดย์มึงมียาปลุกเซ็กส์มั้ยกูขอหน่อย" ภูผากระซิบเดย์

"เฮ้ยกับนิชาที่ติดมึงขนาดนั้นมึงยังใช้ยาอีกเหรอ"..

"เออมีไหม".

."รอแปบ"..เดย์ลุกออกไปที่เคาน์เตอร์

และกลับมาพร้อมกับยื่นยาให้ ภูผารับไว้แล้วซดเหล้าเข้าไป ดึกแล้วทุกคนทยอยกลับรุ่นพี่มาส่งน้องๆ ที่ลานจอดรถ

รามที่เดินเข้ามาหามิลล์พร้อมกับเอ่ยถาม "พี่ไปส่งไหมพักที่ไหน"

"ไม่เป็นไรค่ะ คือว่าหนูขับรถมากับเพื่อนค่ะ ขอตัวนะคะ "