Üşümeye başlayan ellerimi birbirine sürtüp Leyla'ya baktım.Hava çoktan kararmış,soğuk ve loş ışığın aydınlatmakta yetersiz kaldığı bu yerde saatlerimiz geçmişti.Saat kaçtı bilmiyorum ama Boran'ın artık bizi bulmasını istiyordum.Ağlamak istemiyordum ama ona sarılacağım anı düşlerken boğazım kızgın demirler yutmuşum gibi ağrıyordu.
Kurtarmalıydı bizi artık...
Leyla benim kadar sakin kalamamıştı.En son Serhat denilen psikopata bağırıp çağırmış ve yanağına yediği tokatla geriye düşmüştü.Onu nasıl kaldırıp sardığımı bile hatırlamıyordum.Nefret dolu bakışlarım ona vuran kuzenine döndüğünde bize öfke ile bakmıştı.Şimdi ise dışarı çıkmış ve bizi bu karanlıkta tek başımıza bırakmıştı.
Korkuyordum.
Boran'ın sıcak ve güvenli kolları yoktu.Küçük bedenimi saran büyük cüssesi yanımda değildi.
"Leyl
