Hamileydim.
İnanılması güç bir mucize demekti bu benim için.Gözlerimden akan yaşları silerken merdivenlerden Boran'ın sesini duyduk.Mukadder anne benimle birlikte ağlayıp dualar ederken Leyla yüzünde ki kocaman gülümseme ile bana sarılıyordu.
"Ne oluyor?Ne bu sesler?"
Boran'ın sesi daha da yaklaşırken Leyla hızla geriye çekilip gözyaşlarımı silmeme olanak tanıdı.
Kalbim heyecan ve korku hissi ile çarparken koridorun başında onu gördüm.Hepimizin burada toplanmasına kaşlarını çattı ve benimle göz göze geldiğin de ağladığımı anladı.
"Ne oldu!?"
Dedi endişe ile bize yaklaşırken.Leyla bu sırada Mukadder anneyi alıp bana göz kırparak uzaklaşmıştı.Yanından geçen annesi ve kardeşine anlamazca bakıp bana çevirdi koyu gözlerini.
"Arin?Neden ağladın sen küçüğüm."
Ona bir şey demeden elimi tut
