Donmuş kalmıştım.
Az önce gördüğüm şey gerçek olamayacak kadar saçma ama bir o kadar da şok ediciydi.
Mukadder anne ve Leyla yere düşen telefonla bana dönmüşlerdi hızla.
"Ne oldu kızım!?"
Zihnimi toplamaya çalışıp konuştum.
"Yok.. yok bir şey düştü elimden."
Dedim hızla eğilerek telefonu alıp ekranını kapatırken.Bana sorgu dolu ve meraklı bakışlarla bakıyorlardı.
"Ben bir..annemleri arayıp geldiğimizi haber vereyim ana,müsadenizle."
Bir şey demelerine izin vermeden hızla merdivenleri çıkıp kendimi yatak odasına attım.
Sakin ol... sakin ol...
Kesik ve hızlı nefeslerim ciğerlerimi yakarken telefonu açıp gönderilen fotoğrafa tekrar baktım.Gözlerimden hızla akan yaşlar telefon ekranına damladı.
Neydi bu şimdi?
Gördüklerime inanamaz gibi fotoğrafı büyüttüm.Sevda denilen kadın Boran'
