Arabanın içinde ki gergin sessizlikle dudaklarımı dişledim.Kollarımı göğsümde birleştirmiş yanımda ki konuşmama yemini etmiş adamla akan yolları izliyordum.
"Erken kalkmanı söylemiştim."
Kalın ve ifadesiz sesini duyduğumda gözlerim ona dönmüştü.Çattığı kaşları ile yola bakıyordu.Ona döndüğümü hissetmiş gibi kısa bir an bana döndü ve göz göze geldik.
"Ben de boş emirlerle ilgilenmediğimi söylemiştim.A yoksa söylememiş miydim?Neyse artık öğrenmiş oldun."
Arabayı boş yolda sağa çekerken aniden frene basmıştı.Araba sarsılarak durduğunda hızla kaputa dayamıştım ellerimi.
"Ne yapıyorsun sen ya!?"
Ona öfke ile baktığımda koyu gözlerinden geçen ifadeyi gördüğümde çaktırmadan yutkundum.
"Benimle düzgün konuş!"
Bağırması ile bedenimi ona çevirdim.
"Bana bağırma!"
Benim de bağırmamla gözler
