"Sevda burada Arin.Boran'ın eski... şeyi.."
***
Kulağımdan içeri girip anlam kazanan kelimelerle ne hissedeceğimi bilemedim.Boran'la göz göze geldiğimiz de bana tedirgin gözlerle bakıyordu.Ne tepki vereceğimi kestiremiyor gibi.
Kaşlarımı çatarak konuştum.
"Neden biz kalkıyoruz Boran?"
Boran söylediğimle bana yaklaştı ve belime elini koyup sadece benim duyabileceğim bir ses tonu ile konuştu.
"Seni, onunla aynı ortamda tutmak istemiyorum küçüğüm.Sadece senin için. "
Söyledikleri içimi bir nebze olsun rahatlatmıştı.Ona güveniyordum ama bir an buradan gitmek istemesini yanlış anlamıştım işte.
"Ben iyiyim.Oturur musun lütfen Boran."
Boran bana kararsızlıkla bakıp tekrar sandalyesine oturmuştu.Gözlerim bu sırada arkasına kaymış ve o kadının kaçamak bakışlarla buraya baktığını görmüştüm.
