Sabah tutulan boynumun ağrısı ile uyanmıştım.Gözlerimi odada gezdirdiğim de Boran'ın olmadığını gördüm.
Onu görmek istemeyen yanım buna sevinirken dünden beri acıyla kıvranan kalbim yeni bir sancıyla acımıştı.
Hislerimi görmezden gelip banyoya ilerledim ve günlük işlerimi halledip odaya döndüm.Aşağı inmek istemiyordum.Bu yüzden odada ki koltuğa oturdum tekrar.Gözlerim dün geceyi hatırlamamla dolarken kendime kızıp kafamı yukarı kaldırdım.
Ağlamayacaktım.
Suçsuz olduğum halde ağlamak ağır geliyordu.Ama hayâl kırıklığım o kadar büyüktü ki kendimi tutamıyordum.
Odanın kapısı açıldığında kafam refleksle oraya dönmüştü.
Gözlerim üzerine düşünce şaşkınlıkla soludum.
Yaralanmış mıydı?
Üstü başı içinde kalan adamdan gözlerimi zorlukla çekip merakın içimi kemirmesine izin vermedim.Umrumda d
