“Let's just be friends at work Kayle.”nakangiti kong saad at hindi na pinatapos si Kayle sa kung ano man ang sasabihin nito.
Besides habang kausap ko si Kayle si Yesha ang nasa isip ko, gusto ko nang umuwi at makita si Yesha. So strange kasi araw araw naman kaming nagkikita at halos araw araw nagbabardagulan pero kapag ganito ang nararamdaman ko ay siya agad ang hinahanap ko. I'm not saying na nakamoved on na talaga ako dahil kahit papaano ay nakakaramdam parin ako ng sakit lalo noong marinig ang sinabi niya kanina in fact sa loob loob ko nalulungkot ako at gusto kong umiyak subalit pinigilan ko iyon upang ipakita kay Kayle na hindi na ako maapektohan at nakalimutan ko na ang sakit ng nakaraan. how ironic sa edad at pagkalaking tao kong ito ay naiiyak parin ako sa babae kaso wala eh mina
