CHAPTER#7
1676 Words
CHAPTER#7 :
WAYNE HARED'S POV
'Nahanap na 'raw nila ang Princessa.'
'Ang sama nga 'raw ng ugali n'ya 'e.'
'Balita ko 'rin, Rinig na rinig ang mga bulungan ng iba'ng studyante doon sa canteen.'
'Hoy! Mga tsismosa't tsismoso kayo, Nandyan na ang mga Royalties oh.'
Napailing na lang ako bago mapahilamos sa muka.
"Royalties." I bowed my head.
"Welcome back, Wala pa'ng ilang araw ay nakabalik na agad kayo."
"Yeah, Yeah. S'ya na mismo ang nagpakita sa 'min." Sambit ni Olivia at naupo sa single sofa.
"What? Paano naman nangyari 'yun?" Nagtataka n'ya kami'ng tinignan.
"Hindi namin alam, Muka'ng alam na nya'ng hinahanap na natin s'ya, pero mabuti na din naman 'yun." Dagdag n'ya pa.
"Hmm, Sige." Tumango ito.
"Bantayan n'yo ng maigi ang Princessa,." Nangunot ang noo ko pero kalaunay tumango 'rin..
"Mauna na po kami, Hm." Tumango ito, Lumabas kami ng Head Master Office, Hindi pa 'rin ma tigil ang mga studyante'ng nagtitilian at nagbubulungan.
"Let's go."
AARA'S POV
"Light Always Win Against The Dark."
Napailing ako at itiniklop ang note book ko.
Mabilis ako'ng tumayo at tinungo ang opisina ni Mom.
"Mom? Pinatawag n'yo 'raw po ako?"
"Masyado kang magalang, Savea Ellise Arteria Sy Death." Nangunot ang noo ko.
"Savea Ellise Arteria Sy Death, Mom?"
"Yeah, That's your name." Pinaupo nya ako sa isa'ng sofa.
"Ang haba 'rin, Apat 'rin ang initial." Wika ko.
"Alexandrea Astrid Riona Aphrodite Exiah Ellise ang pangalan ko sa mortal world.. Savea Ellise Arteria Sy Death naman ang totoong pangalan ko."
"Yeah, Yeah." Iritang wika n'ya..
"Pwede ba'ng tigilan mo ya'ng ganyang ugali mo! Ayoko n'yan, Gusto ko.. Simula ngayon, Maging malamig ka sa lahat ng bagay.. Yung tipo na wala ka ng pake alam sa paligid mo kahit pa may nagpapatayan na sa harapan mo.."
"W-what?" Bigla ay nangunot ang noo ko.
"Tss, Shut up!" Nilapitan n'ya 'ko.
"Paano tayo mananalo sa laban? Paano natin maipaghihiganti ang Daddy mo hmm.. kailangan mo'ng matuto kung paano maging isa'ng tunay na Legendary Dark Princess."
Napakamot ako sa pisngi, Dahan dahan ako'ng tumango at ngumiti ng pilit.
"I will Mom, Ipapakita ko sa'yo na.. Mas magaling pa ako sa Princessa nila, Ipapakita ko sa inyo na ako ang nagtataglay ng pinaka makapang yarihan at pinakamakamandag na kapangyarihan sa buong Elementia." Napangiti ito.
"Mabuti, Sige na. Mag pahinga ka na, Bukas na lang natin pag usapan ang dapat na paguusapan natin."
"Bakit hindi na lang ngayon??" Wika ko't pinagkrus ang dalawang braso ko, Sumilay ang ngisi sa mga labi n'ya.
"Ang bilis mo nga namang sumunod sa utos." Tinapik nya ang ulo ko.
"Okay, Easy. May ipapagawa lang naman ako." Nangunot ang noo ko pero kalaunay tumango 'rin.
"O-kay? Ano naman 'yun?" Sumilay ang ngisi sa mga labi nya'ng itim na itim.
"Siguradohin mo lang na hindi ko kakayanin 'yan, Mom."
"Haha, Muka'ng gusto mo'ng pinapahirapan ah?"
Napangisi ako.
"Ayoko sa mga madadaling gawain, Mom."
"Well, Kill the Royalties, Papasok ka sa academy nila para doon mag aral." Wala'ng alinlangan nya'ng wika.
"What??? Ngayon na mismo??" Kunot noo'ng tanong ko.
"Yes." Napailing ako.
"Gusto ko'ng pahirapan at patayin mo sila."
"Ano'ng gagawin ko?? Paano ko gagawin yun kung kilala nila ako??"
"Edi mas mapapalapit ka pa sa kanila, Mag isip ka ng paraan kung paano ka makakapasok ng academy nila."
"Iniwan na n'ya 'ko." Bulong ko.
"Aara-- este Savea!! Ano'ng gagawin mo??" Napasabunot ako sa ulo.
"What should i do?? Aishhh!!"
Nakatayo ako mgayon malapit sa labas ng akademya nila, Tanaw na tanaw ko ang mataas at matayog na harang ng akademya.
Isa'ng malaki at malagintong bakal ang prumoprutekta sa buong academy.
"Paano naman ako makakapasok d'yan??" Wala sa sariling tanong ko.
Napatingin ako sa isa'ng babaeng nakasuot ng madungis na damit.
Nakatanaw lang ito sa isa'ng malaking akademya..
'Balang araw ay makakapasok 'rin ako dito.'
Nangunot ang noo ko, Malungkot ang mga mata n'ya.
'Sabik na sabik na ako'ng makapag wrap ulit, Ngunit paano??'
'Mahirap la mang kami at hindi kami kagaya ng iba'ng studyante na galing sa mayayamang pamilya.'
'Galing sila sa mga makakapangyariha'ng pamilya samantalang ako eto lang, Nagtitinda sa palengke at walang sapat na pang araw araw.'
Panay ang pag buntog hininga nito.
"Hey!! Sandali lang!!" Paghahabol ko 'rito, Nilingon n'ya ako at hindi nagsalita.
"Umm-mm, Gusto mo ba'ng makapasok sa akademya'ng 'yan??" Tano'ng ko, Napakamot pa ako sa ulo ng hindi ko man lang s'ya narinig na sumagot.
"Isa ka ba'ng.. Makapangyarihang nilalang?" Umiling ako.
"H-hindi, Isa lang din ako'ng normal magician." Pagsisinungaling ko at bahagya pa'ng natawa sa huli.
"Ga'nun ba??" Tumango ako.
"At tyaka, Oo.. Matagal ko ng gustong pumasok sa akademya'ng 'yan para mag aral." Nakayukong sagot n'ya.
Iniangat ko ang ulo n'ya at tinitigan sa mga mata.
Sumilay ang ngisi sa mga labi ko.
"Tutulungan kitang makapag aral d'yan basta tulungan mo 'kong makapasok, Hindi ko alam kung paano 'e."
"H-hah? T-talaga?? Tutulungan mo 'kong makapag aral d'yan??" Masiglang tano'ng n'ya..
Ngumiti ako ng pilit at tumango.
"Yeah, By the way.. I'm Aar-- este Savea." Ngumiti ito.
"I'm Raine." Inilahad n'ya ang kamay n'ya na agad ko'ng kinuha.
"Nice too meet you." Sandali kami'ng natuod sa ga'noong pisisyon.
"Hehe, Sorry." Nagkamot ito sa ulo.
Tumango lang ako.
"Weird." I whispered.
"Ouch." Pad daing ko ng matisod ako.
"Oh my ghad! Okay ka lang ba, Savea?" Tumango ako.
"Pasensya ka na hah? Sa gubat kasi ang bahay namin, Hindi naman kasi kami ga'noon kayaman." Tumango lang ako.
"It's okay." Inilibot ko ang paningin ko.
"Na'saan na nga pala tayo?" Tano'ng ko.
"Raine??"
"Hey!! Na'saan ka na??" Tano'ng ko, Nangunot ang noo ko.
"Raine, Wag mo 'kong pinaglololoko.. Hindi kita tutulungan!! Sinasabi ko sa'yo, Raine!!!" Mariing sigaw ko.
"Hindi ako nakikipag biruan sa'yo, Raine!!" Sigaw ko pa'ng muli.
"Na'saan ka na ba??" Napakamot ako sa ulo at inililibot ang paningin ko.
"Ahhhh!!" Sigaw ko, Napapikit na lang ako.
Iminulat ko ang mga mata ko, Baliktad ang paningin ko.
"Wahhh!! B-bakit ako nakalambitin? Pakibaba ako!!" Sigaw ko.
"Arghh," Naramdaman ko ang pag hapdi sa dibdib ko, Ang marka ko.
"Arghh, Ahh!!! Ang sakit!! Pa-pakibaba n-na a-ako please!! Argh, Aray!!!" Nagpaiyak na lang ako...
Sobrang hapdi ng dibdib ko, Maging ang likod ko. Napapikit na lang ako at pilit iniinda ang sakit sa katawan ko.
Nakalambitin pa 'rin ako at baliktad pa 'rin ang paningin ko, Nahihilo ako. Para'ng hindi ko kaya ang amoy ng paligid.
Ang sama!!
"Oh, s**t!!! Savea!!" Huling sigaw ang narinig ko'ng umalingaw ngaw sa buong kagubatan bago ako tuluyang mag palamon sa dilim..
SOMEONE'S POV
Nagising ako sa sinag ng araw na tumama sa muka ko.
"Oh s**t! You're awake, Lil sis." Nangunot ang noo ko at tinignan ang isa'ng gwapong lalaking nakangiting nakatitig sa 'kin.
"W-who are you?" Tila nahihirapang tano'ng ko.
"F-f**k!?" Napamura ito na mas lalong ikinakunot ng noo ko.
"H-hindi mo 'ko naaalala? f**k!! Why?"
Mas lalong nangunot ang noo ko.
"I'm your brother, Hmm. Hindi ba't kapatid mo 'ko?" Napahilamos ako sa muka.
"Hindi kita kilala." Mariing wika ko.
"Ni hindi ko nga alam kung bakit ako nandirito." Bumangon ako mula sa pagkakahiga..
"Damn it! Ang sabi sa 'kin ng isa sa mga studyante ay nabangga ka 'raw ng truck... Hindi mo ba naaalala?" Umiling ako.
"Hindi ko alam ang tungkol d'yan, Mauna na ako sa'yo at baka mahuli pa ako." Bumaba ako ng hospital bed na agad nya'ng pinigilan..
"Hindi ka pa magaling, Bunso."
"Wag mo 'kong tatawaging Bunso, Hindi kita kapatid at hindi 'rin kita kaano ano."
"Aishh, Fine. I'm.. I'm Kaiden Cantrell."
"Zacharielle is my name." Kinuha ko ang nakalahad nya'ng kamay bago tuluyang tumayo.
"H-hindi ka pa magaling, Zacha." Zacha?? Nice.
"Wala ako'ng pake alam, Magaling man ako o hindi.. Aalis pa 'rin ako sa hospital na 'to, May pupuntahan pa ako'ng mas importante... Hindi ako pwede'ng mahuli." Makahulugang wika ko at iniwan s'ya 'roon..
"S-sandali!!" Rinig ko pa ang pag buntog hininga n'ya pero nagpatuloy lang ako sa paglalakad..
"Hindi ko sinasayang ang oras ko para sa mga walang kwentang tao." Nilingon ko ito at matalim na pinasadahan mula ulo hanggang baba.
"Bakit mo 'ko sinusundan??" Malamig na tano'ng ko.
"Um-mm, May isa'ng tano'ng lang sana ako." Tumango ako.
"Kakambal ka ba ni Aara?" Nangunot ang noo ko, Who's Aara?
"Aara?? Sino naman 'yun??" Tumikhim ito.
"Kamuka mo s'ya, Impossible namang coincidence lang kaya kayo magkamuka." Napaisip ako.
"Hindi ko s'ya kilala, Anong buong pangalan n'ya??" Tano'ng ko pa..
"Alexandrea Astrid Riona Aphrodite Exiah Ellise, Yan ang pangalan n'ya." Natuod ako sa kinatatayuan ko at tinitigan s'ya.
"Ka-kapatid, S'ya ba ang kapatid na tinutukoy mo??"
"Yeah, Bat ata para'ng gulat na gulat ka? Yung totoo, Kakambal mo ba talaga s'ya??" Nangunot ang noo ko, Malungkot ang tono boses nya..
"Sabihin mo sa 'kin??" Nga kibit balikat ako.
"Hindi ko alam, May litrato ka ba n'ya?" Tumango ito at ipinakita ang isa'ng litrato, Magkaakbay sila..
Kamuka ko nga sya, Mula sa hugis ng mga mata n'ya pababa sa ilong.. ang muka nyang kasing inosente ng akin..
Magkamukang magkamuka kami.
"H-hindi ko alam." May kakambal ako???
"Saan s'ya matatagpuan?"
"Tatlong araw ng hindi umuuwi si Bunso, At tatlong araw ka na ring nakahilata at natutulog dito." Napaawang ang labi ko.
"Buong akala nila Mom ay ikaw si Aara, Magkamukang magkamuka kasi kayo."
Paano naman kaya ako nagkaroon ng kakambal?? Napailing ako.
"Mauna na ako, See you around. Salamat." Yumuko ako ng konti at tumakbo palabas ng hospital.
Saan ako pupunta?? Gusto ko'ng makapunta sa mundo'ng tinutukoy ng kaibigan ko., Hindi ko alam kung saan ang daan..
"Doon ba talaga ang tunay na mundo ko," Napatingin ako sa kamay ko.. Naupo ako sa isa'ng bench dito sa parke.
"....Isa ako'ng magician," Bulong ko.
"Makapangyarihang magician, Impossible.. All i thought is Magic doesn't exist." Dagdag ko pa.
"Aray!!" Daing ko.
Napatingin ako sa isa'ng papel na mukang may bato sa loob.
"Follow me." Nangunot ang noo ko at nilibot ang paningin ko.
Napatingin ako sa isa'ng lalaking naka black cloak.
Nilingon n'ya ako at tinanguhan.
"Sandali!!! Arghhh!!"
- Writer
