CHAPTER#3
1060 Words
CHAPTER#3 :
AARA'S POV
Maaga ako'ng nagising, Alas singko y media pa lang ng umaga ay gising na ako.
Naisip ko'ng madami pa ako'ng linya'ng hindi pa naisusulat sa nobela ko.
"Ang aga mo ata, Maupo ka na muna." Ngumiti't tumango ako.
"Manang, Ano'ng oras 'raw po'ng uuwi sina Mommy?" Tanong ko at sumubo ng hotdog.
"Hmm, Hindi ko alam. Muka'ng mamayang gabi pa sila makakauwi." Nagpatuloy ito sa pagaayos ng mga plato.
"Good Morning," Bati ko sa mga studyanteng nadadaanan ko.
Bumabati 'rin sila pabalik, Nginingitian ko na lang sila pabalik at pumasok ng classroom.
"O' the b***h is here!" Napataas ang kaliwang kilay ko at hinarap si Kim.
"Ano'ng kailangan mo?" Mariing tanong ko. Kunyari'y natawa ito at lumapit sa 'kin.
"O', Hmm.. Well, Gusto ko lang namang makipag-kaibigan sa'yo pero.." Tinignan nya ang kabuuan ko.
"Muka'ng ayaw ng isa'ng mayaman at ka-akit akit na dilag ang makipag-kaibigan sa isa'ng tulad ko." Bumuntog hininga ako.
"Sabihin mo na lang ang sadya mo, Kim."
Ngumuso ito.
"Gusto ko'ng makipag-kaibigan sa'yo." Ngumiti ito at tila nangaasar.
"Pwede ba? Hihi." Dagdag nya pa, Muka'ng wala ngayon ang mga alipores nya'ng ubod ng sama.
"Okay." Maikling tugon ko.
Yumakap 'to sa 'kin na ikinabigla ko pa.
"Yieeh! Hihi, Thank you!! Wahh, May kaibigan na 'din ako'ng hindi plastik." Pagpaparinig nya..
"Tsk, Tsk, Tsk!" Napatingin ako sa likuran n'ya, Na'roon ang dati'ng mga kaibigan nya.
"Ano'ng nangyari?" Tanong ko, Naupo s'ya sa tabi ko pinagkrus ang dalawang braso.
"Well, I'm just poor." Lumukot ang muka ko at nag salubong ang dalawang kilay ko.
"What? Paano naman nangyari 'yun? Ang ganda ganda mo, Ang ganda ng mga damit na isinusuot mo." Ngumiwi ito.
"Alam mo, Kim. Hindi naman kasi nababase sa pagkakaibigan ang pera. Ang kailangan lang ay yung totoo at malalapitan at makakapitan mo sa oras ng problema. Yung hindi ka iiwan at hindi ka pagsasamantalahan." Lintaya ko.
"Mayaman ka man o mahirap, tanggap kita." Ngumiti ito at yumakap sa 'kin.
"B-but-- Aara." Ngumuso s'ya at yumuko.
"Yes?"
"I'm just testing you, Gusto ko kasing mag karoon ng totoong kaibigan." Nakayukong wika nya.
"Sinabi ko sa mga kaibigan ko'ng plastik na mahirap lang ako.. Ayun! Pinagtulakan nila ako, Kaya nag hahanap ako ng totoong kaibigan." Nakayuko pa rin s'ya.
Hindi ko ako umimik bagos ay tumawa lang ako.
"It's okay, You don't need to test me." Nag angat ito ng ulo at tinignan ako.
"Talaga!?" Bakas ang saya sa mga mata nya, wala ka'ng makikita'ng kahit na ano'ng kaplastikan sa kanya.
"Yeah," tumango ako.
Tumili ito at yinakap ako. "Wahhh, I love you."
"Yeah, Yeah. I love you too."
Matapos ang klase ay tahimik ako'ng lumabas kasama si Kim.
"Nga pala, Natapos mo na ba ang nobela mo?" Tanong niya.
"Patapos pa lang ako at madami pa ako'ng dapat na ayusin, Ikaw ba? Dapat mabasa ko 'rin ang gawa mo."
"Luh, Don't expect too much Aara. Hindi ako ga'noon kagaling," Tumawa ako at ginulo ang buhok nya.
"Yeah, Yeah. I know, Lahat naman ng nobela'ng sinusulat ng mga manunulat ay nagugustuhan ko. Wala'ng nobela ang hindi maganda para sa 'kin."
"Wow! Iba'ng klase ka talaga, Mabuti ka pa at lahat ng libro'ng nagugustuhan mo samantalang ako ay wala talaga ako'ng panlasa sa mga libro. Pakiramdaman ko kasi ay mauubos lang ang oras ko sa kababasa." Natawa ako ng mahina.
"Ayos lang 'yan, Ganyan naman talaga. Minsan talaga, Sa paningin ng iba ay boring ang libro pero para sa iba naman ay doon na sila sumasaya.. kagaya ko!" Napatango tango ito.
"Libre na kita?" Umiling ako.
"Wag-- subukan mo'ng humindi at uupakan talaga kita'ng babae ka." Natawa ako at tumango na lang.
"Sandwich at juice lang ang akin."
Matapos naming umorder ay naupo kami sa pinakadulong lamesa.
"Hoy! Kumain ka na muna, Mag ti-time na mamaya oh!" Natatawang ani ko, Simula ng nakaupo kami ay kanina pa s'ya daldal ng daldal. Patapos na ako sa pagkain ko samantalang s'ya ay maguumpisa pa lang.
"Ay, Hehehe." Nagsimula na ito'ng kumain hanggang sa natapos kami.
"O' s'ya, Sige. Mauna na ako sa'yo! Aara, Bukas na lang ulit!!" Tumango ako.
"Sige, Ingat ka sa pag uwi." Sumakay ako sa kotse ko at pinaharurot papunta sa isa'ng super market.
Kumuha lang ako ng sampong supot ng marshmallow at drink's.
"Hello, Mom."
"Sweetie, Where are you? Pauwi na kami d'yan, Mukang bukas pa ng umaga o di kaya ay mamayang gabi pa ang dating namin. Masyado kasi kami'ng natagalan ng Daddy mo sa pakikipag usap sa isa sa mga investor ng company. Nakipag debate pa 'e." Bahagya pa itong natawa sa uli, Nakitawa rin kunyari ako.
"Hmm, Nasa supermarket ako Mom. Yeah, but don't worry about me. By the way, Ingat kayo sa biyahe." She chuckled.
"Hm, Yes sweetie."
"Bye Mom, I love you." Pinatay ko ang tawag at nag patuloy sa pagkuha ng mga bibilhin ko.
Kumuha pa 'ko ng dalawang supot ng biscuits, Balak ko ngayo'ng mag stay sa taas ng bahay, Masarap ang hangin kapag gabi.
Alas sais quarenty cinco ng gabi na ako naka uwi at tahimik ang buong mansion, Mukang wala pa sila manang, Nag paalam ito sa 'kin kanina na pupunta sya'ng palengke.
Inilapag ko ang mga pinamili ko sa isa'ng lamesa bago tinungo ang kwarto ko para makapag palit.
"O' iha, Sa'yo ba ito?" Tanong ni Manang pagkababa ko.
"Opo, Balak ko po kasing sa taas mag aral." Tumango s'ya.
"O' s'ya, Sige. Bumaba ka na lang pagkagutom ka na-- pero mukang hindi ka na magugutom dahil sa dami ng pinamili mo." Wika nya, Natawa na lang ako at patakbong umakyat sa itaas.
"Hasyt, Ang sarap pala talaga pag dito ka sa itaas ng bubong pupwesto. Tahimik ang lahat at tanging ang mga bituin lang ang makikita mo'ng taimtim na nakapaligid."
Napatingin ako sa isa'ng libro.
"Sa bawat patak ng tinta mula isa iyong ballpen, Isa'ng kwento ang mabubuo at kahihiligan ng mga tao."
Napangiti ako, Binuksan ko ang isang nakalatang coke at nilagok i'yon.
"Ah." Pag daing ko't humawak sa braso ko.
"Damn! Yu-yung ulo ko para'ng bibiyakin sa sakit." Mabilis ako'ng tumayo at pumasok sa loob ng kwarto ko.
Nag lagay ako ng barrier at doon sumigaw.
"Ahhhhhh!!" Malakas na sigaw ang pinakawalan ko.
"W-what's ha-happening t-to me?"
"Ahhhhh!! A-ang sakit!!" Huling sigaw ko bago tuluyang mawalan ng malay..
- Writer
