Dalawang linggo.
Dalawang linggo na mula nung huli silang nagsigawan. Mula nung huling sinabi ni Miguel na "pagod lang ako". Mula nung huling sinabi ni Yuna na "naiintindihan kita".
Pero hindi naiintindihan.
Hindi talaga.
Tahimik ang bahay nila sa Tondo. Yung tahimik na hindi mapayapa. Yung tahimik na parang may naglalakad na paa sa kisame kahit wala naman. Yung tahimik na pag huminga ka ng malakas, maririnig ng kabila.
Parang salamin.
Nabasag nung isang gabi dahil sa maling akala at maling salita. Tapos dinikit nila kinabukasan. Pinilit. Pero kahit anong dikit, kita mo pa rin yung bitak. At kada galaw mo, natatakot ka na baka gumuho ulit.
Si Yuna, ganun pa rin ang routine.
Gising 5:30 AM. Ligo. Kape na walang asukal kasi wala nang gana.
Bahay. Hospital. Home care kay Lol
