Wide eyes open, Maita can't believe that she's really standing in front of a huge palace. Ilang minuto rin atang hindi niya nagawang huminga. Bigla, nakaramdam siya ng panliliit sa sarili. So, there is where Kirito, ohh she means Karloz belongs. Walang-wala kumpara sa buhay na meron siya. Kahit ata pagsama-samahin lahat ng properties na meron sila ay hindi sapat sa karangyaang meron ang binata. And there she is, standing in front of it having a Goddamn cold feet.
"Hey Omorfi, are you okay?" Hindi niya napansin ang pag tigil nito sa harap niya dahil nakatutok ang boung atensyon niya sa karangyaan nasa harapan.
"Y-yah, I'm ok," ayon na lang ang isinagot niya. She insisted to be here, kaya dapat lang na hindi siya nagpapa-apekto sa kung ano mang nararamdaman niya.
Mag kasabay nilang nilak
