โรงพยาบาล
หมอแจ้งว่าพาข้าวโดนสารบางอย่างที่ทำให้สมองของเธอมีการทำงานผิดปกติไปชั่วขณะ มีอาการมึนและเบลอ
ยังโชคดีที่ไม่ได้รับในขนาดที่เยอะเกินไป ไม่อย่างนั้นอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้
“อาการของคนไข้เริ่มดีขึ้นแล้ว หลังจากได้รับยาไป คนไข้จะสามารถกลับมาพูดคุยได้ปกติภายในหนึ่งชั่วโมงครับ”
“ผมให้เธอแอดมิตได้ไหมครับ”
“อันที่จริงหมอว่าคนไข้กลับบ้านได้เลยนะครับ...”
หมอชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของเกียร์ หมอยิ้มเจื่อนก่อนจะพูดต่อ
“แต่จะแอดมิตก็ได้ครับ หมอจะได้ดูอาการอย่างใกล้ชิดด้วย”
เกียร์เป็นคนจัดการเรื่องการแอดมิตของพาข้าวทุกอย่าง และถือโอกาสไปดูอาการของซินเซียด้วย หลังจากมั่นใจว่าพาข้าวปลอดภัยแล้ว โดยให้อังอังคอยเฝ้าพาข้าวอยู่ในห้องพักผู้ป่วย
อังอังมองเพื่อนสนิทที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยความ เป็นห่วง เธอขยับผ้าห่มให้พาข้าวเพราะกลัวว่าพาข้าวจะหนาวก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้า
