โชคชะตาเหมือนเล่นตลกกับพาข้าวเพราะหลังจากเธอ ล้างจาน เก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อยเตรียมจะกลับบ้าน
ฝนก็ตกกระหน่ำลงมาอย่างกับพายุเข้า ทั้งที่ก่อนหน้านี้ ไม่มี ทีท่าว่าจะตกหนักแบบนี้
พาข้าวยืนมองสายฝน และลมที่พัดแรงผ่านทางกระจกแล้วถอนหายใจออกมา
“ฝนตกหนักขนาดนี้อย่ากลับเลย อันตราย”
พาข้าวหันไปมองคนตัวโตที่เดินเข้ามายืนด้านข้าง เพราะเขานั่นแหละที่ดึงเวลาให้เธอทำนู่นนี่จนฝนตกหนักแบบนี้ แต่ถึงอย่างไร เธอยังยืนยันจะกลับบ้าน
“ไม่เป็นไรค่ะ พาข้าวอยากกลับบ้าน”
พาข้าวตอบกลับพร้อมทั้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเรียกรถ แต่เพราะสภาพอากาศและระยะทาง จึงไม่มีรถกดรับเธอเลยสักคัน
“ทำไมไม่มีใครรับเลยนะ”
ในระหว่างที่พาข้าวกำลังพยายามหารถกลับ โทรศัพท์ของเธอก็ขึ้นแจ้งเตือนแบตเตอรี่ก่อนจะดับลงต่อหน้าต่อตา
“อ้าว แบตหมดอีก” พาข้าวหันไปทางเกียร์ กำลังจะเอ่ยขอยืมสายชาร์จ แต่เกียร์กลับพูดขึ้นมาก่อนว่า “สายชาร์จฉันห
