“ไอ้มีนทางนี้…ไปไหนมาวะ”
เพื่อนของมีนควักมือเรียกมีน เมื่อเห็นว่าเขากำลังมองหาโต๊ะ พาข้าวเองก็หันไปมองเขา และเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาหันมามองเธอ
มีนยิ้มให้กับเธอก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อน แล้วแยกตัวออกมา เดินเข้ามานั่งลงเก้าอี้ด้านข้างพาข้าว
“พี่ขอนั่งนี่นะ” มีนเอ่ยบอกก่อนจะนั่งลง
“อะ…ค่ะ” พาข้าวเองก็ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร เธอจึงเพียงแค่ยิ้มแกน ๆ ให้กับเขา
“นี่เราดื่มน้ำเปล่าเหรอ”
มีนมองไปยังแก้วสีใสที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ด้านหน้าพาข้าวแล้วทักขึ้น
“ค่ะ พอดีพาข้าวไม่ค่อยชอบดื่ม”
“ไม่ชอบดื่มอะไรขม ๆ อะดิ เดี๋ยวพี่สั่งอย่างอื่นมาให้”
“ไม่ต้องค่ะพี่มีน”
มีนไม่ได้ฟังเสียงพาข้าว เขาหันไปสั่งเครื่องดื่มบางอย่างกับพนักงานก่อนจะหันมายิ้มให้พาข้าว
“พี่สั่งให้แล้ว เหล้าอ่อน ๆ ดื่มง่าย”
“คือพาข้าว…”
“เฮ้ยไอ้มีน มาแล้วนั่งเฉยเหรอวะ” เพื่อนของมีนพูดตะโกนมาจากอีกฝั่งของโต๊ะ
มีนมองเพื่อนที่เริ่มมีอา
