เด็กเลี้ยง (You are my sunflower) #นิยายวายหญิงหญิง #lesbian #เลสเบี้ยน #นิยายยูริ #นิยายyuri

26

หลังจากเปลี่ยนจากชุดผ้ายืดสีดำทั้งตัวเป็นชุดดังเดิมของตนเอง พันทิวาเดินเข้ามาทางเด็กที่ตอนนี้อยู่ในการปกครองของหล่อนชั่วคราว

“มาทำงานของเธอได้แล้ว” แขนสวมใส่สูทเนื้อดีคล่องแคล่ว สั่งเสียงเรียบก่อนจะเดินผ่านหน้าเด็กในปกครองของตนเอง ณ ตอนนี้ไป

“สวัสดีค่ะคุณแพร”

พันทิวากล่าวทักทายพร้อมจับมือทักทายกับหนึ่งในคนสำคัญของบริษัทพัฒนาซอฟต์แวร์ที่เป็นผู้นำในภาคพื้นยุโรปและสหรัฐอเมริกาที่เดินทางมาเพื่อประกอบการตัดสินร่วมลงทุนและจัดจำหน่ายเกมที่กำลังเปิดตัวลงในแพลตฟอร์มลูกของบริษัท หล่อนเป็นหนึ่งในผู้บริหารที่ถูกส่งตรงมาจากบริษัทแม่ต้นสังกัดเพื่อมาดูงานถึงที่ไทยเลยทีเดียว มีอำนาจเด็ดขาดในการตัดสินใจว่าจะร่วมลงทุนหรือไม่ เพราะถือเป็นสายเลือดและคนในครอบครัวของผู้ก่อตั้งบริษัทนั่นเอง

นีรามนทำหน้าที่ล่ามได้เป็นอย่างดีและลื่นไหล ดูจากรอยยิ้มและความพึงพอใจของซีริลล์ที่ดูจะชื่นชอบอย่างยิ่งที่มีคนที่สนทนาภาษาบ้านเกิดของตนเองอยู่ที่นี่ นับว่าเป็นการสร้างความประทับใจได้อย่างดีแทนที่จะใช้ภาษาอังกฤษซึ่งเป็นภาษากลาง

“Mademoiselle, je suis ravi de vous rencontrer.”

(คุณผู้หญิง ยินดีที่ได้พบ)

นีรามนยกยิ้มเล็กน้อยก่อนตอบกลับด้วยสำเนียงสุภาพ

“Oui, mademoiselle. Et je suis très honorée de faire votre connaissance aujourd'hui.”

(ค่ะ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบคุณในวันนี้)

พันทิวาชำเลืองมองเด็กในปกครองของเธอเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวอะไร

แต่ริมฝีปากที่คล้ายจะยกยิ้มเล็กน้อย ทว่าสายตากลับไม่ยิ้มตาม

ซีริลล์ดูสนใจนีรามนมาก มากเสียจนทำให้นายเหนือหัวของพวกเขาคิ้วกระตุกเล็กน้อย ชานนท์และศิลาสังเกตเห็น

ทางผู้บริหารบริษัทเกมที่เป็นเจ้าบ้านจึงจัดมื้ออาหารค่ำอย่างสมเกียรติเพื่อเป็นการขอบคุณที่มีนักลงทุนมาสนใจร่วมลงทุน ทำให้อุตสาหกรรมเกมไทยก้าวหน้าทัดเทียมเกมสัญชาติอื่นต่อไปในอนาคต

“อาหารนี้เหมือนที่ฉันเห็นในเกมเลยค่ะ” ซีริลล์กำลังชื่นชมอาหารแปลกตาที่ว่าจะเป็นแบบจีนก็ไม่ใช่จะไทยก็ไม่เชิง

“ผัดซีอิ๊วค่ะ ถึงจะไม่โด่งดังมากเท่ามัสมั่น แกงเขียวหวาน ต้มยำกุ้ง หรือว่าผัดไทย แต่น่าจะเหมาะกับคุณเพราะมันทานง่ายค่ะ” นีรามนแนะนำหล่อนต่ออย่างไม่เปิดโอกาสให้คู่สนทนาที่ทัดเทียมกันอย่างพันทิวาหรือผู้บริหารคนอื่น ๆ ที่เหลือบนโต๊ะกล่าวแทรก

ทว่าไฉนเลยจะไม่มีใครไม่พอใจ ทุกคนต่างยินดีปรีดาที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี

“นักศึกษาฝึกงานของคุณพันทิวามีความสามารถมากเลยนะครับ ทั้งทักษะการแปลภาษาและการเจรจา ไม่ขาดตกบกพร่องเลย” เสียงชื่นชมบอกชื่นชมนีรามนออกนอกหน้าให้พันทิวาได้ยิน

คงจะมีแค่คนคนเดียวกระมัง ณ ที่แห่งนี้ที่ดูท่าจะไม่พอใจเท่าใดนัก

พันทิวาเพียงยกยิ้มตามมารยาท ขณะยกแก้วน้ำขึ้นจิบ สายตากลับมองยังที่นั่งตรงกันข้าม...ทั้งที่เป็นคนของหล่อนแท้ ๆ แต่กลับไปนั่งเคียงข้างใครอื่น แถมยังยิ้มแย้มบริการดีเสียยิ่งกว่าคนนั่งหัวโต๊ะที่เป็นเจ้าภาพเสียอีก