ปั่นหัวปฐวีย์
987 Words
หาดส่วนตัวพิพัฒน์บีช
“เพชรกล้า เพชรกล้าถูกยิง”
เสียงของปฐวีย์บอกลูกสาววัยยี่สิบที่กำลังช๊อกกับเรื่องทุกอย่าง
“ว่าไงนะพ่อ?”
ลูกสาววัยยี่สิบถามพ่อวัยสี่สิบเอ็ดปีที่ตอนนี้ดวงหน้านั้นมีแววตระหนก เพราะเพชรกล้าคือลูกชายของหุ้นส่วนทางธุรกิจที่ตนหมายมั่นให้ลงเอยกับลูกสาวเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ
“เพชร...อย่าเป็นอะไรไปนะ”
ณิชาบอกแฟนหนุ่มที่เพิ่งตอบตกลงคบกันเมื่อสามเดือนก่อน เพชรกล้าตามจีบณิชามาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลายเพิ่งจีบติดไม่นานมานี้เพราะทั้งคู่ได้เจอกันบ่อยขึ้นจากการพบปะกันในบริษัทเครือพิพัฒน์กรุ๊ป
“ณิชาจะช่วยเพชรเอง”
ร่างนั้นนำความรู้พื้นฐานที่เคยร่ำเรียนมาจากการเป็นนักศึกษาแพทย์ปีสองนั่งลงปั๊มหัวใจให้เพชรกล้าที่ไม่หายใจไปสักพัก ตอนนี้แหละที่ความหวังปลิดปลิว เขาไม่หายใจแล้วความหวังนั้นดับสนิท
“พ่อทำไมไม่โทรหาตำรวจคะ?...ทำไม?”
น้ำตาเม็ดเล็กไหลออกมา เรียวปากนั้นสั่นเทา พ่อถือโทรศัพท์อยู่ในมือแต่ไม่ยอมกดโทรออกเพี่อให้โรงพยาบาลหรือตำรวจเข้ามาช่วยชีวิตเพชรกล้าได้ทั้งๆที่มีสัญญาณโทรศัพท์แท้ๆ
“ไม่ได้..เรื่องนี้ถึงตำรวจไม่ได้ลูกก็รู้”
ปฐวีย์ยืนยันกับณิชาลูกสาว
“ทำไมกัน?....ฮึก.....พ่อใจร้าย เพชรกล้าตายไปแล้ว หนูช่วยเขาไม่ทัน หนูช่วยอะไรเขาไม่ได้”
น้ำตานั้นไหลเปื้อนสองแก้ม ชีวิตของแฟนหนุ่มดับสลายแล้วเหลือเพียงร่างไร้ลมหายใจที่เสียเลือดมากจนซูบซีด
“ที่นี่เป็นเกาะส่วนตัวที่เราเอาไว้ซื้อขายเพชรจากดูไบโดยไม่ได้จ่ายภาษีตามกฎหมายบ้านเมืองนี้ พ่อขอโทษณิชา แต่พ่อจะไปเอาชีวิตมันมาใครกันที่ลงมือฆ่าเพชรกล้า มันจะต้องไม่ตายดี”
ปฐวีย์ประกาศกร้าว
“นายครับเราเห็นรอยเท้ากลุ่มคนที่ยิงคุณเพชรกล้าแล้ว”
“มันเป็นใครวะ?”
“ทางนี้ครับนาย”
เสียงของทัตเทพการ์ดคนสนิทของปฐวีย์บอก ไม่นานทั้งหมดก็วิ่งออกไปตามล่าหาตัวผู้กระทำผิดทิ้งไว้แต่ร่างไร้วิญญาณของเพชรกล้า ดาวเหนือกระฟัดระเฟียดเพราะไม่สมใจที่เพชรกล้าตาย กล้วยกำลังจะเข้าปากช้างแท้ๆ เพชรกล้าคือตัวแทนของผลประโยชน์ทั้งหมดที่กำลังจะเกิดขึ้น ถ้าเขาได้เป็นทองแผ่นเดียวกับเพชรกล้า หุ้นกว่า80%ของพิพัฒน์กรุ๊ปกำลังจะเป็นของเขาอยู่แล้วแท้ๆ
“นายครับเห็นพวกมันแล้ว”
ทัตเทพตะโกน การตามไปของปฐวีย์ทำให้อีกฝ่ายที่จ้องเล่นงานยิ้มพรายอย่างพึงใจ
“ในที่สุดมึงก็ตามมานะไอ้ปฐวีย์ไอ้เพื่อนทรยศ”
ผู้ชายที่ลอบยิงตอนที่เพชรกล้ากำลังเดินเล่นกับปฐวีย์จนกระสุนฝังเข้าส่วนสำคัญของเพชรกล้าเสียชีวิตคือดาวเหนือ เขาเอ่ยเบาๆ
เพราะเขาจงใจจะขัดแข้งขัดขาผลประโยชน์ของดาวเหนือทุกอย่าง ให้มันไม่สมดั่งใจ ให้มันตายช้าๆเพราะกรรมที่มันเคยทำกับเขา
ปัง!!!
เสียงปืนดังขึ้นติดต่อกันรัวๆกระทั่งปฐวีย์สบโอกาสยิงสวนเข้าไปโดนคนสนิทของดาวเหนือที่ไหล่
“ไอ้เวรนั่นมันเป็นใคร?”
ปฐวียฺฉงนสงสัยเมื่อไล่ล่าเท่าไหร่ชายชุดดำสวมผ้าปิดหน้าก็ยิ่งวิ่งหนีอย่างว่องไว
“ดี....ตามมาเลยไอ้เวร”
ดาวเหนือเอ่ยอย่างพอใจที่ปฐวีย์ตามมาไม่ลดละกระทั่งพลัดตกลงไปที่หน้าผาลื่นหัวทิ่มกับพื้นทรายหมดสติไป
“มึงน่ะสมควรตายไปจากโลกนี้เลยด้วยซ้ำ”
ดาวเหนือมองร่างสลบสไลนั้นเล็งปืนที่ขา
“เดินไม่ได้ตลอดชีวิตน่าจะเหมาะกับคนอย่างมึง”
ปัง!!!!
ยังไม่ทันได้ลั่นไกปืน ใครบางคนเข้ามาลั่นกระสุนด้านหลังดาวเหนือ เสียงกระสุนดังขึ้นกระสุนฝังเข้าที่แผ่นหลังของดาวเหนือ เขาทรุดลงจากแรงกระสุนนั้น ความเจ็บปวดนั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายนี้ สุพลตามมาทันช่วยเจ้านายของเขาที่ตกลงมาจากที่สูงด้วยการยิงอีกคนที่ทำร้ายเจ้านายเขา เตรียมจะสาดกระสุนซ้ำลงไปที่อีกคนแต่คนคุ้มกันอีกฝ่ายตามมาทันลั่นกระสุนใส่สุพลแต่เขาเบี่ยงตัวหลบทัน
“นายครับลุกเร็ว นายบาดเจ็บ”
ทัตเทพเอ่ยกับดาวเหนือผู้เป็นเจ้านาย เขาฝืนประคองร่างกายเดินออกมาแต่แล้วบางอย่างก็สะดุดตาเขา
หญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงผ้ามัดย้อมสีฟ้าครามสลับขาว
“พาตัวลูกสาวมันไปด้วย ให้ปฐวีย์มันอกแตกตายไปเลย”
ดาวเหนือยิ้มเยือกเย็น นึกถึงแผนการที่คิดวางไว้เพื่อทำร้ายเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดอย่างปฐวีย์
“แก...แกจะทำอะไรฉัน...พ่อ...พ่อฟื้นสิ”
ณิชาพยายามเรียกปฐวีย์ผู้เป็นพ่อที่นอนสลบอยู่แต่ไม่เป็นผล
“คุณหนูไปกับนายผมเถอะนะครับอย่าขัดขืนเลย”
ทัตเทพบอกลูกสาวของปฐวีย์
“ไม่มีทางไม่ไป ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น พวกแกเป็นใคร ทำแบบนี้กับพ่อฉันทำไม?”
ปั๊ก!!
ไม่ได้คำตอบใดกลับมา ทัตเทพตัดสินใจใช้ไม้หน้าสามตีเข้าไปที่ศรีษะมนนั้นตรงตำแหน่งสำคัญที่ทำให้หมดสติ สายตาคู่สวยปิดสนิท ภาพทุกอย่างมืดสนิทราวกับว่ามีใครสักคนปิดสวิตช์ไฟลง ณิชาหมดสติดาวเหนือกัดฟันจับร่างบางนั้นพาดบ่าพาไปยังเรือสปีดโบ๊ทที่จอดรออยู่พาอีกร่างไปยังที่ของเขา หลังจากนี้เขาจะปั่นหัวปฐวีย์ให้อกแตกตายไปเลย
....................................................................
- Writer
