บรรยากาศภายในร้านกาแฟใต้ร่มไม้ใหญ่ข้างคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ยังคงคุกรุ่นไปด้วยรังสีความตึงเครียด หลังจากที่รถกระบะของมีนแล่นทะยานพาน้ำอ้อยออกไปส่งงานและเตรียมยิงยาวกลับต่างจังหวัด แม็กซ์ ก็ได้แต่นั่งหน้าบึ้งตึงกำหมัดแน่นด้วยความระอุข้างใน โดยมี เบนซ์ นั่งดูดโกโก้ปั่นมองดูสถานการณ์อยู่ไม่ห่าง ทว่าความหน่วงหน้างานยังไม่ทันจางหาย เสียงประตูกระจกของร้านก็ถูกผลักออกพร้อมกับความชุลมุนระลอกใหม่
"ไอ้เบนซ์! มึงเดินมารับกูหน่อยดิ๊! ขากูจะขยับไม่ไหวแล้วเนี่ย!"
เสียงหวานที่คุ้นเคยตะโกนลั่นมาแต่ไกลเรียกความสนใจจากคนทั้งร้าน มะนาว ในสภาพที่เนื้อตัวยังมีผ้าก๊อซแปะอยู่ตามบาดแผลเก่า กำลังเดินกะเผลก ๆ ทุลักทุเลเข้ามาในร้านกาแฟ ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความระบมที่หัวเข่าซ้ายซึ่งยังไม่หายดีจนต้องร้องเรียกให้เพื่อนสนิทเข้าไปช่วยพยุง
เบนซ์ตาโต รีบวางแก้วโกโก้ลงพาร่างตัวเองลุกขึ้นยืนหมายจะวิ่งเข้าไปช่วยเพื่อนรัก ทว่า
