ภายในห้องพักหมายเลข 402 ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมอีกครั้งหลังจากเสียงสะอื้นไห้ของ น้ำอ้อย ค่อยๆ แผ่วลง หยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเนียนจนชุ่มถูกมือเรียวของ เบนซ์ เอื้อมมาช่วยซับออกให้อย่างเบามือ ความจริงทั้งหมดที่พรั่งพรูออกมาจากปากเพื่อนซี้—ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ลับๆ เรื่องที่แม็กซ์นอนค้างในห้องคืนที่พวกเธอปั่นงาน และความจริงที่ว่าเจ้าตุ๊กตาเบย์แมกซ์ตัวโตบนหัวเตียงเป็นของหนุ่มวิศวะไฟฟ้าจอมกะล่อนคนนั้น—ทำเอาเบนซ์จุกในอกตามไปด้วย
เบนซ์ประคองไหล่บางของน้ำอ้อยให้เอนหลังพิงกับหมอนอิง เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่บัดนี้บวมช้ำและหม่นแสงลงจนน่าใจหาย เบนซ์สูดหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ยปลอบใจเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น
"น้ำอ้อย... มึงฟังกูนะ" เบนซ์ลูบหลังมือเพื่อนรักเบาๆ "กูเข้าใจว่ามึงอึดอัด เข้าใจว่ามึงน้อยใจมากกับภาพที่เห็นในร้านเหล้าเมื่อกี้ แต่จากที่กูรู้จักพี่แม็กซ์มา ถึงเขา
