แสงแดดยามเย็นทอแสงสีส้มรำไรผ่านบานหน้าต่างกระจกของห้องพักหมายเลข 402 บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสีน้ำและกระดาษไข น้ำอ้อย ในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกำลังคัดแยกอุปกรณ์เครื่องเขียนอยู่บนโต๊ะทำงาน หลังจากสัปดาห์อันแสนวุ่นวายผ่านพ้นไป ร่างกายของเธอกลับมาแข็งแรงเต็มร้อยละทิ้งพิษไข้ไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงควันหลงของความทรงจำบางอย่างในค่ำคืนนั้น... ค่ำคืนที่มีอ้อมกอดอุ่นๆ และท่อนแขนแกร่งของใครบางคนกักขังเธอไว้บนเตียงนอนหลังนี้
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูห้องดังกังวานขึ้นขัดจังหวะความคิด น้ำอ้อยละมือจากกองไม้ฉาก เดินตรงไปเปิดประตูต้อนรับผู้มาใหม่
"ไงมึง! มาแล้วๆ โห... กว่าจะฝ่ารถติดหน้ามอมาได้ พลังงานกูแทบหมด" เบนซ์ เพื่อนสนิทคนเดียวในคณะเดินหอบหิ้วกระเป๋าใส่แบบวาดรูปใบโตพร้อมถุงขนมพะรุงพะรังเข้ามาในห้อง สาวลุคมั่นทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลาสติกข้างโต๊ะเขียนแบบอย่างคุ้นเคย "
