รถมอเตอร์ไซค์เวฟคู่ใจของ แม็กซ์ แล่นมาจอดสนิทที่หน้าร้านอาหารตามสั่งเจ้าประจำหน้ามหาวิทยาลัย บรรยากาศช่วงเย็นพลุกพล่านไปด้วยเหล่านักศึกษาที่พากันออกมาหาของกินหลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ชายหนุ่มหันไปส่งยิ้มหวานให้ น้ำอ้อย ที่กำลังก้าวลงจากเบาะซ้อนท้ายพลางถอดหมวกกันน็อกส่งคืนให้เขา ใบหน้าหวานของสาวนิ่งดูสดชื่นขึ้นบ้างหลังจากได้ล้างหน้าล้างตา
"หิวจนไส้กิ่วแล้วใช่ไหมเรา? ป่ะ... ร้านนี้กะเพราหมูกรอบไข่ดาวเด็ดมากหน้างาน พี่เลี้ยงเอง" แม็กซ์เอ่ยปากอย่างเอาอกเอาใจ พลางเอื้อมมือไปกุมข้อมือบางของแฟนสาวแผ่วเบาเพื่อจะพาเดินเข้าไปในร้าน
ทว่า... ยังไม่ทันที่เท้าของคนทั้งคู่จะก้าวข้ามผ่านธรณีประตูร้านอาหาร เสียงทักทายอย่างร่าเริงของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ดังแทรกกระแสลมขึ้นมาขัดจังหวะนรกเข้าพอดี
"เฮ้ย! น้ำอ้อย! กลับมาจากต่างจังหวัดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?!"
เจ้าของเสียงคือ มีน หนุ่มหล่อหน้าใสมาดเนี๊ยบเพื่อน
