แสงตะวันลับขอบฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงยามโพล้เพล้ บรรยากาศใต้ถุนหอพักนอกมหาวิทยาลัย อบอวลไปด้วยความเงียบสงบสลับกับเสียงฝีเท้าของเหล่านักศึกษาที่ทยอยเดินกลับเข้าหอพัก แม็กซ์ นั่งกระสับกระส่ายอยู่บนม้าหินอ่อนตัวเดิมใต้ถุนหอพักมาเกือบสองชั่วโมงเต็มแล้ว ร่างสูงใหญ่มีท่าทางร้อนรนใจอย่างเห็นได้ชัด ในมือหนากำโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งชาร์จแบตเต็มก้อนเอาไว้แน่น ชายหนุ่มคอยชะเง้อคอมองไปยังทางเข้าหอพักทุกครั้งที่มีคนเดินผ่าน
หลังจากโดนเบนซ์ซักฟอกคดีและตักเตือนสติเมื่อช่วงกลางวัน หัวใจของเสือวิศวะไฟฟ้าจอมกะล่อนก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาอยากจะก้มหัวกราบขอโทษและโอบกอดซับน้ำตาให้ 'คุณน้ำนิ่ง' ของเขาใจจะขาด
ทันใดนั้นเอง สายตาคู่คมก็สะดุดเข้ากับร่างบอบบางอันคุ้นตา น้ำอ้อยกำลังเดินก้มหน้าเข้ามาใต้ถุนหอพัก ทว่า... เธอไม่ได้มาคนเดียว ข้างกายของเธอมี มะนาว เพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่มคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เดินเคียงค
