แสงแดดจัดยามเที่ยงวันส่องกระทบใต้หอพักนักศึกษา บรรยากาศอบอ้าวตามสไตล์เมืองกรุง ทว่าร่างบางของ มะนาว ที่อยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบกลับยืนทำหน้ามุ่ย ข้อมือขวาของเธอถูกพันด้วยผ้าก๊อซสีขาวแน่นหนาเพื่อบล็อกอาการอักเสบ ส่วนหัวเข่าซ้ายก็มีผ้าปิดแผลแผ่นใหญ่แปะอยู่จนทำให้เดินกะเผลก ๆ
ปริ๊น! ปริ๊น!
เสียงบีบแตรของรถยนต์ซีดานสีดำสนิทที่แล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าหอพัก ทำเอามะนาวถึงกับเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ กระจกฝั่งคนขับเลื่อนลงเผยให้เห็นใบหน้าคมคายของ แบงค์ พี่ปี 4 คณะวิศวะเครื่องกล ที่วันนี้ไม่ได้สวมเสื้อช็อปแต่ใส่เสื้อเชิ้ตพับแขนดูเนี๊ยบแปลกตา
"อ้าวพี่แบงค์...แล้วไหงเอารถยนต์มาล่ะ? บิ๊กไบค์คู่ใจไปไหนซะแล้ว" มะนาวเดินกะเผลกเข้าไปถามข้างตัวรถ
"ก็เอารถยนต์มารับมึงนั่นแหละยัยบื้อ" แบงค์ดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูก้าวลงจากรถ เดินอ้อมมาฝั่งผู้โดยสารพลางเปิดประตูให้เธอเสร็จสรรพ "สภาพมึงเดี้ยงทั้
