คลิกๆๆๆๆ! แกรกๆๆๆ!
เสียงรัวคีย์บอร์ดและสะบัดเมาส์ยังคงดังระเบิดระเบ้ออยู่ภายในห้อง VIP 2 ของร้านเกมคอมพิวเตอร์อย่างไม่มีทีท่าว่าจะแผ่วลง แสงไฟจากหน้าจอสองจอยังคงสะท้อนใบหน้าเคร่งเครียดของ แบงค์ พี่ปี 4 เครื่องกล และ มะนาว น้องปี 3 สถาปัตย์ ที่บัดนี้เวลากลืนกินล่วงเลยผ่านไปกว่าสองชั่วโมงเต็มหลังจากเปิดศึกแมตช์ล้างตา สกอร์คะแนนบนหน้าจอผลัดกันนำผลัดกันตามแบบตาต่อตาฟันต่อฟันจนบอร์ดคะแนนแทบจะลุกเป็นไฟ
"ไอ้เชี่ยแบงค์! เล็งซ้ายๆ ยัยมะนาวอ้อมหลังมึงแล้ว!" บอมตะโกนลั่นพลางชี้หน้าจอเชียร์เพื่อนสนิทตัวโยน
"รู้แล้วโว้ย! หลบอยู่ๆ!" แบงค์สบถเสียงเครียด เม็ดเหงื่อผุดซึมตามไรผม ชายหนุ่มไม่ออมมือเลยแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียวตามคำขอ ทว่าฝีมือหลังคีย์บอร์ดของรุ่นน้องปี 3 คนนี้มันเหนียวหนึบเคี้ยวยากกว่าที่คิดฉิบหาย
ตึ๊ง... ตึ๊ง...
นาฬิกาดิจิทัลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์บอกเวลาเกือบตีสอง มะนาวชะงักมือที่กำลังจะกดรีโ
