บรรยากาศรอบโต๊ะหินอ่อนมุมในสุดของร้านกาแฟข้างคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงอบอวลไปด้วยหมอกควันแห่งความตึงเครียด สายตาคาดคั้นและจริงจังของ เบนซ์ เพิ่งจะกรีดลึกเข้าไปในความรู้สึกผิดของ แม็กซ์ จนหนุ่มวิศวะไฟฟ้าจอมกะล่อนถึงกับนั่งบื้อใบ้สลัดมาดปลาไหลไฟฟ้าทิ้งไปจนสิ้น ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของบุคคลที่สามก็ก้าวเข้ามาประชิดพร้อมกับเสียงกระแทกถาดเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ
ปึก!
"เอ้า... โกโก้ปั่นของแฟนครับ ส่วนนี่เอสเพรสโซ่เย็นเข้มๆ ตาตั้งของมึงไอ้แม็กซ์" บอม ทิ้งตัวลงนั่งลงข้างๆ เบนซ์พลางเลื่อนแก้วน้ำด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ก่อนจะชะงักกึกเมื่อเรดาร์ความเผือกเริ่มทำงาน ชายหนุ่มหรี่ตาเรียวเล็กมองสลับระหว่างแฟนสาวกับเพื่อนสนิทร่วมห้องที่ต่างคนต่างนั่งหน้าตึง หน้าซีด ราวกับเพิ่งผ่านการโต้วาทีระดับชาติมา
"เฮ้ย... พวกมึงสองคนเป็นไรกันป่ะเนี่ย?" บอมขมวดคิ้วถามพลางยกกาแฟขึ้นจิบ "กูเดินไปสั่งน้ำแวบเดียว กลับมาทำไมบร
