แสงแดดยามสายของวันสาดส่องลงมากระทบหน้าต่างกระจกของหอพักหมายเลข 402 บรรยากาศอบอวลไปด้วยความอึมครึมทึมเทาต่อเนื่องมาจากค่ำคืนอันแสนหน่วงหนึบ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นช้าๆ ก่อนที่ เบนซ์ ในสภาพชุดลำลองผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อยเพราะเพิ่งตื่นนอนจะเดินมาบิดลูกบิดเปิดออก ภาพที่ปรากฎตรงหน้าคือร่างสูงใหญ่ของสองหนุ่มวิศวะไฟฟ้า บอม ยืนทำหน้าหาวหวอดๆ ถือถุงโจ๊กอาหารเช้าในมือ ส่วนข้างกันนั้นคือ แม็กซ์ ที่วันนี้แต่งตัวดูดีเป็นพิเศษ ใบหน้าคมคายฉายแววกระวนกระวายใจ สายตาคู่คมสอดส่องมองเลยไหล่เบนซ์เข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ทันทีเพื่อมองหา 'คุณน้ำนิ่ง' ของเขา
"อ้าว มาทำไมกันแต่เช้าเนี่ย" เบนซ์เอ่ยถามพยายามทำเสียงให้เป็นปกติที่สุด
"ก็กูเอาโจ๊กมาส่งให้แฟนน่ะสิครับ แล้วเนี่ย... ไอ้แม็กซ์มันปลุกกูตั้งแต่แปดโมงเช้า บอกว่าอยากกินกาแฟสดร้านใต้หอน้ำอ้อย กูเลยต้องลากสังขารมาด้วยเนี่ย" บอมบ่นอุบอิบพลา
