เธอ...รักฉันหรือเปล่า

คำสารภาพกลางวง

บรรยากาศรอบโต๊ะม้าหินอ่อนข้างคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงเต็มไปด้วยกระแสความกดดันจาง ๆ ที่อบอวลอยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะครึกครื้น แม็กซ์ นั่งก้นไม่ติดเบาะ ใบหน้าคมคายที่มักจะยิ้มกวนประสาทอยู่เป็นนิจ บัดนี้กลับฉายแววเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด สายตาคู่คมลอบชำเลืองมอง น้ำอ้อย ที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามข้าง ๆ เบนซ์ แฟนสาวของบอม สาวพูดน้อยยังคงสวมหน้ากากอนามัย นัยน์ตาเรียบเฉยคู่นั้นดูนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำที่ไม่มีวันสั่นไหว แต่ภายในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยเสียงสะท้อนจากประโยค 'สาวนิเทศ' ที่บอมพูดแกล้งเมื่อครู่

"เออ... ว่าแต่ไอ้แม็กซ์ มึงอย่ามาเปลี่ยนเรื่อง" บอมยังคงไม่ยอมปล่อยมือจากคดีนี้ ชายหนุ่มยกแก้วกาแฟขึ้นจิบพลางยิ้มกริ่มอย่างนึกสนุก "กูว่าช่วงนี้มึงแปลกๆ ว่ะ มีพิรุธตลอด แอบไปไหนมาไหนคนเดียวบ่อยเสื้อช็อปก็ซักบ่อยขึ้น ผิดวิสัยคนซกมกอย่างมึงซะจริง"

ในจังหวะนั้นเอง กานต์ เพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่มหนุ่มไฟฟ้า ปี 4 ที่เพิ่งเดินถือจานลูกชิ้นทอดเข้ามาสมทบ ทิ้งตัวลงนั่งข้างบอมพอดี พอได้ยินบทสนทนาเข้าก็ตาโต ผสมโรงเออออห่อหมกแกล้งอำเพื่อนทันทีตามประสาคนปากไว

"อ้าวๆ มีประเด็นอะไรกันวะ? ไอ้แม็กซ์แอบซุกแฟนเหรอ" กานต์หัวเราะร่าพลางจิ้มลูกชิ้นเข้าปาก "เออ กูส่องไอจีมึงก็เห็นช่วงนี้ลงสตอรี่เพลงรักบ่อยอยู่นะ คมคายเฉียบคมผิดปกติ... โถ่ คนอย่างเสือแม็กซ์ไฟฟ้าซะอย่าง แอบมีแฟนแล้วไม่บอกพวกกูชัวร์! กลัวโดนพวกกูแย่งซีลหรือไงวะ หรือกลัวสาวๆ ในสต็อกด่าที่ทำตัวหยอดไปเรื่อยหละมึง"

"เออจริงด้วยพี่กานต์ เบนซ์ก็สงสัย" เบนซ์พยักหน้าเห็นด้วยตาเป็นประกาย ผิดกับน้ำอ้อยที่ก้มหน้าลงเล็กน้อย แสร้งทำเป็นสนใจชาเขียวตรงหน้า แต่หูของเธอกลับผึ่งคอยฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ กำแพงหนาที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นมาปกป้องตัวเองเริ่มก่อตัวสูงขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินคำว่า 'หยอดไปเรื่อย' และ 'สาวๆ ในสต็อก'

"แล้วคนไหนตัวจริงล่ะวะไอ้แม็กซ์?" กานต์ยังคงกระเซ้าเย้าแหย่ไม่เลิก ยิ้มกวนโอ๊ยส่งให้เพื่อน "สาวบริหารคนสวยสัปดาห์ก่อน? สาวนิเทศคนเมื่อคืน? หรือว่าดาวคณะพยาบาลที่มึงแอบไปกดไลก์รูปเขาแทบทุกรูปวะ เอาดีๆ ตอบให้พวกกูและน้องๆ เขาชื่นใจหน่อยดิ๊ว่าใครเป็นตัวจริงของมึง"

คำถามอำเล่นของเพื่อนสนิทในเวลานี้ เหมือนการราดน้ำมันลงบนกองไฟอึมครึมทึมเทาตรงกลางโต๊ะ แม็กซ์เห็นท่าไม่ดีอย่างรุนแรง นัยน์ตาคู่คมสั่นไหววูบหนึ่งเมื่อเหลือบไปเห็นมือเรียวของน้ำอ้อยที่กำลังกำหลอดชาเขียวแน่นจนปลายนิ้วขึ้นสีขาวซีด เธอเดาและเข้าใจผิดไปไกลแสนไกลแล้วแน่ๆ

หน้ากากปลาไหลติดสเก็ตคนตลกหาจับยากถูกกระชากทิ้งทันทีในเสี้ยววินาทีนั้น แม็กซ์ไม่เหลือมาดทะเล้นกะล่อนเหลืออยู่อีกเลย ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก แววตาคมคายแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิท หนักแน่น และจริงจังเสียจนบรรยากาศขี้เล่นรอบโต๊ะสลายตัวไปในพริบตา

"พวกมึงเลิกพูดมั่วซั่วซะทีเถอะ..." แม็กซ์เปรยเสียงทุ้มต่ำ น้ำเสียงเข้มจัดและเด็ดขาดจนบอมและกานต์ชะงักกึกไปตามๆ กัน ชายหนุ่มจ้องมองหน้าเพื่อนสนิทตรงๆ ก่อนจะประกาศกร้าวความจริงในใจออกมาอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีการอ้อมค้อมหรือปล่อยมุกตลกมากลบเกลื่อนอีกต่อไป

"กูไม่ได้มีสต็อกสาวที่ไหนทั้งนั้นแหละ... และกูก็ไม่ได้หยอดไปเรื่อยอย่างที่พวกมึงแกล้งอำด้วย" แม็กซ์พูดเน้นคำอย่างชัดเจน แววตาคมคายเปล่งประกายความสัตย์ซื่อลึกซึ้ง "คนอย่างกู... ถ้าคิดจะจีบกูก็จีบแค่คนเดียว คบเป็นคนๆ ไปโว้ย! ไม่ได้ทำตัวกะล่อนหยอดทิ้งหยอดขว้าง หว่านเสน่ห์ไปทั่วเรื่อยเปื่อยเหมือนมึงกับไอ้กานต์หรอก!"

คำสารภาพตรงประเด็นและรุนแรงของแม็กซ์ดังก้องไปทั่วโต๊ะหินอ่อน ทำเอาคู่รักอย่างบอมกับเบนซ์ถึงกับตาค้าง อ้าปากค้างด้วยความอึ้ง ผิดคาดอย่างที่สุดที่คนปลาไหลอย่างไอ้แม็กซ์จะหลุดโหมดจริงจังระดับร้อยเปอร์เซ็นต์ออกมาพูดคำนี้กลางวง

"เฮ้ย! ไอ้แม็กซ์ มึงพูดงี้ได้ไงวะ" กานต์ที่นั่งอยู่ดีๆ ก็โดนลูกหลงสะดุ้งโหยงทันที ใบหน้าเหวอสุดขีดพลางร้องโวยวายแก้เก้อ "กูชวนมึงอำเล่นขำๆ แต่ไหงมึงพาลากกูไปเผากลางวงงี้ล่ะวะ! กูอยู่ของกูเฉยๆ นะเว้ย พาลชะมัดเลยมึงเนี่ย!"

"เออ... พาลสัดๆ พูดเรื่องตัวเองอยู่ดีๆ ไหลมาด่าพวกกูเฉย" บอมบ่นอุบอิบ ขำก็ขำแต่ก็แอบเกรงใจสายตาจริงจังของเพื่อนรักที่ดูเหมือนพร้อมจะซัดหน้าคนถ้าหากยังพูดจาไม่เข้าหูอีก

ทว่า... คนที่อึ้งและสะเทือนใจที่สุดในเวลานี้กลับไม่ใช่กานต์หรือบอม

น้ำอ้อยค่อยๆ เงยใบหน้าหวานขึ้นมาจากแก้วชาเขียว นัยน์ตาเรียบเฉยคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตื่นตะลึง หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ประโยคที่ว่า 'ถ้าคิดจะจีบกูก็จีบแค่คนเดียว คบเป็นคนๆ ไป' ดังก้องสะท้อนอยู่ในหัวสมองของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า หมอกควันความเข้าใจผิดและความระแวงสงสัยที่เกาะกุมจิตใจมาตลอดครึ่งชั่วโมง สลายวับไปในอากาศทันทีเหมือนไม่เคยมีอยู่จริง

สายตาคู่คมของแม็กซ์ไม่ได้ละไปไหนเลย... เขายังคงจับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสั่นระริกของน้ำอ้อยตรงๆ เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกท่วมท้น ลึกซึ้ง และจริงใจล่อนจ้อนที่ส่งผ่านมาเพื่อบอกเธอโดยเฉพาะ ราวกับอยากจะย้ำคำพูดเมื่อคืนให้เธอเชื่อมั่นอีกครั้งว่า... ผู้หญิงคนเดียวบนโลกใบนี้ที่เขาคิดจะจีบและคบหา มีแค่เธอคนนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น

น้ำอ้อยอึ้งจนคำพูดทุกคำจุกอยู่ที่ลำคอ หน้ากากอนามัยสีขาวช่วยปิดบังใบหน้าที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปจนถึงใบหูเอาไว้ได้ทัน ท่าทีจริงจังอย่างถึงที่สุดของแม็กซ์ขยี้กำแพงหนาในใจของเธอจนพังทลายลงไม่มีชิ้นดี เหลือเพียงความอุ่นวาบและละมุนหัวใจจาง ๆ ที่ผุดขึ้นมาแทนที่

"แหม... พี่แม็กซ์โหมดนี้เบนซ์ไม่เคยเห็นเลยค่ะ แมนชะมัด" เบนซ์ทำลายความเงียบด้วยการแซวขำๆ พลางสะกิดแขนน้ำอ้อยยิ้มๆ "น้ำอ้อย มึงดูรุ่นพี่วิศวะคนนี้ดิ จริงจังแค่ไหน สาวโชคดีคนนั้นเป็นใครกันแน่อยากรู้จังเลยเนอะ"

น้ำอ้อยทำได้เพียงพยักหน้ารับเบาๆ ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรออกมาเพราะกลัวเสียงสั่นเครือจะจับพิรุธได้ เธอเบนสายตาหนีสายตาคมวิบวับของแม็กซ์ที่กำลังจุดประกายยิ้มบางๆ ที่มุมปากเมื่อเห็นท่าทีเอียงอายของคนป่วย

หมอกควันความสัมพันธ์ที่เคยอึมครึมทึมเทาระหว่างหนุ่มวิศวะไฟฟ้า ปี 4 กับสาวเงียบคณะสถาปัตย์ ปี 3 บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความชัดเจนอันลึกซึ้งที่ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป แม้คำนิยามสถานะจะยังไม่ได้ถูกประกาศออกมาอย่างเป็นทางการต่อหน้าเพื่อนๆ แต่ในใจของคนทั้งสอง... ความจริงใจที่แม็กซ์ระเบิดออกมากลางโต๊ะกาแฟในวันนี้ ได้ทำหน้าที่ผูกพันหัวใจของพวกเขาเอาไว้ด้วยกันอย่างแน่นหนา และพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า สไตล์ตลกกะล่อนหาจับยากของเขานั้น... จะยอมสยบแทบเท้าให้ผู้หญิงที่ชื่อน้ำอ้อยคนเดียวในโลกตลอดไป