"Baby, look," tinapik niya ang pisngi ko. I looked at him straight in his worried eyes.
"Kung hindi dahil sa 'yo, hindi ako ulit magiging masaya. Sa mahabang panahon na magkasama tayo... You've been patience on me."
Napahikbi ako. Magpapaalam na ba siya sa 'kin? Tapos na ba ang trabaho ko? My shoulders shaken. Napalabi ako. Natataranta na naman ang mukha niya.
"Baby, stop crying. I am telling you all the things I am thankful of."
"A-Are you leaving me?" I asked bravely. Pinunasan niya ang luha ko at hinalikan ang mga mata ko. Umiling siya. Nabuhayan naman ako ng loob.
"Of course not. Why would I do that?" he asked, raising his brows, "Is that why you are crying?" tumango ako sa kaniya. I heard him chuckled. Ang huli kong naramdaman ay mainit niya akong niyakap.
"Ikaw kasi, e! An
