CHAPTER 11-SHE'S MINE
582 Words
Alessia Rae De Villa
Bumaba na kami ni Fenix sa rooftop ng makarating kami sa pintuan ng library ay doon na ako nagpaalam sa kanya.
"I will go now". Sabi ko saka tuluyang pumasok sa loob ng library.
Fenix Henley
Naglalakad ako papunta sa classroom ko ng maramdaman ko ang biglaang pagsakit ng aking ulo, so instead of going back straight to my room... I go on the rest room.
Ilang minuto din bago maalis ang sakit ng ulo ni Fenix at matapos nga iyon ay nagsimula na niyang maalala ang ilan sa mga bagay na nangyari.
Alessia Rae De Villa
Pinipilit kong abutin ang isang libro ngunit kahit anong gawin ko ay hindi ko makuha... but a hand of a man suddenly appear and get it,ibinaling ko ang aking mukha sa taong ito.
"Fenix ?". Nagtaka ako ng makita ko siya.
Agad naman nitong iniabot sa akin ang libro at ginulo ang aking buhok.
"Ako nga". Sabi pa nito.
"Why did you get back?". Tanong ko.
"I have to tell you something". Sabi nito.
"What?". I asked.
"I remembered something". Sabi nito, hinila ko naman ito saka pinaupo sa bangko at inumpisahang tanungin.
"What exactly did you remember?". Agad kong tanong dito... natawa lang naman ito sa akin.
"Not that much but there is a part that your face appeared". Maikling sagot nito.
"Are you disappointed?". Tanong nito.
"No, to be honest I'm happy... that even it's just one minute or second I appeared in your memory". Sabi ko saka ngumiti.
~~~~~~~~~~~~~~~~~AFTERNOON~~~~~~~~~~~~~~~~
Alessia Rae De Villa
I was in the bus stop waiting for the next trip ng biglamg may umakbay sa akin sa gulat ko ay napaatras ako bigla.
"Alex?". Laking gulat ko ng makita ko ito.
"Nagulat ba kita? Sorry". Sabi nito sabay kamot sa ulo.
Nakinig na tumonog ang aking cellphone kaya agad ko itong kinuha.
Message from Fenix
Look at your right way.
Sinunod ko naman ang sabi ni Fenix sa message... doon ay nakita ko na nakatayo si Fenix,waving his right hand.
Naglalakad ito palapit sa akin saka umakbay.
"What is this?". Nabaling ang atensyon ko sa pinangalingan ng boses at doon ko lang naalala na nandito nga pala si Alex.
"Alex?". Tanong ni Fenix."What are you doing here?". Tanong pa ni Fenix.
"Waiting for the next trip". Pilosopong sagot nito, eh given naman na kase na kaya nasa bus stop kase nagiintay ng bus.
"But you know Alessia?".Takang tanong nito saka tinangal ang kamay sa aking balikat.
"I met her yesterday, to be honest we're friends". Sagot nan ni Alex at ito naman ang umakbay kay Alessia.
"Alisin mo yang kamay mo". Sabi naman ni Fenix saka pinalo ang kamay ni Alex na nakapatong sa balikat ni Alessia.
"Why? Is she your girlfriend?". Tanong ni Alex habang tinatangal ang kamay sa balikat ng dalaga.
"No, but you can't touch her she's mine".
Matapos sabihin ang mga salitang iyon ay saktong dumaan ang bus, hinawakan ni Fenix ang kamay ni Alessia saka sumakay sa bus.
"Can I lay on your shoulder?". Tanong ni Fenix ng makasakay sila ng bus, makatabi sila sa bangko ni Alessia... samantalang nasa likuran naman si Alex..
"I'm sleepy". Dagdag pa nito, hindi na din niya inintay ang sagot ni Alessia at humilig na sa balikat ng dalaga.
Fenix Henley
I feel comfortable being with her... I just love this feeling. I feel like she's my comfort zone...zone where I can relax, with the person I can trust.
- Writer
